Museum Schokland

Het is zaterdag en vanavond hebben we een feestje in Emmeloord. Omdat heen en weer naar Emmeloord best een end rijden is, hebben we besloten om er een dagje uit van te maken. We hebben het plan opgevat om Schokland eens te bezoeken… We beginnen met een wandeling door het Schokkerbos naar de Vluchthaven, en eindigen met een bezoek aan de kunst- en poëzieroute Dichter op het water. Maar we brengen tussendoor ook nog een bezoek aan Museum Schokland. Zeer de moeite waard.

Het museum bestaat uit twee afdelingen: een buitenmuseum (de kerk en enkele gebouwen die de illusie van een houten dorp moeten oproepen) en een binnenmuseum. Dat laatste is vrij traditioneel opgebouwd maar is zo ingericht dat ik er met plezier doorheen loop en de informatie goed in me kan opnemen. Dat is in het Bezoekerscentrum bij de Gesteentetuin toch anders: daar zijn in een beperkte ruimte héél veel informatie en voorwerpen samengepropt, zeg ik maar oneerbiedig. In Museum Schokland zijn er minder voorwerpen (vondsten, schilderijen, …) en teksten wat een rustiger beeld geeft en – mij in elk geval – meer uitnodigt tot het nemen van de tijd om alles te lezen en te bekijken.

Op deze foto is de voormalige Vluchthaven van Emmeloord te zien…

Als we alles bekeken hebben en we weer naar buiten stappen, schijnt de zon! Na een sombere, kille ochtend is het heerlijk om de warmte op onze gezichten te voelen. De wereld ziet er opeens een stuk vrolijker uit… We nemen de tijd om buiten rond te lopen. De kerk is natuurlijk de blikvanger, maar er staan ook mooie beelden. Sommige staan er permanent, andere tijdelijk – laat ik eraan toevoegen: dat is althans mijn indruk, ik vind er nergens informatie over…

Deze kerk is gebouwd na de watersnoodramp van 1825. De oorspronkelijke 18de-eeuwse kerk werd tijdens de storm zwaar beschadigd. Moet je nagaan hoe hoog het water kwam, en met welk een geweld, de kerk staat echt metershoog boven het zeeniveau!

We lopen eerst een tijdje rond bovenop de Middelterp. Daarna gaan we via een trap ‘het water in’. Hier wordt pas echt duidelijk hoe hoog deze terp was, die voor een groot deel tegen het beukende water werd beschermd door een houten palissade. De planken van oorspronkelijke palissade werd in de Tweede Wereldoorlog na de drooglegging van de Noordoostpolder (1942) gebruikt voor het aanleggen van noodbruggen e.d.

Op een muur (bovenop de terp) vinden we de data en de bijbehorende waterpeilen terug van twee stormen die de geschiedenis van de dorpjes en steden rond en de eilanden in de Zuiderzee mede hebben bepaald… Lydia Rood schreef met De stem van het water een prachtig jeugdboek over de watersnoodramp van 1916; zij vertelt het dramatische verhaal van Marken, een van die andere kleine, kwetsbare eilandjes in de verraderlijke Zuiderzee…
Op deze gereconstrueerde zeewering zijn kleurige zeedieren aangebracht. Ook zie je er aangegeven hoe hoog in bepaalde jaren de zee kwam…
Deze neushoorn staat er niet toevallig… Ooit was het in onze regionen zo warm dat dit soort dieren hier leefden! Ik kan me daar niets bij voorstellen maar goedgelovig als ik ben, neem ik deze informatie klakkeloos en met plezier voor waar aan.
Ik betwijfel of dit een schokker is, het type botter waarmee de Schokkers de Zuiderzee bevisten. Maar het zou natuurlijk wel kunnen. Het is in elk geval een prachtige boot die daar aangespoeld op het poldergras ligt… De stenen die er omheen liggen zouden heel goed ballaststenen kunnen zijn, die ter verzwaring werden gebruikt om schepen stabieler te maken.

Als we uitgekeken zijn, zetten we ons bezoek verder in de weilanden waar die leuke kunst- en poëzieroute is uitgezet. De zon verdwijnt achter een dik pak wolken dat vanuit het westen komt aanstormen. We stappen in onze bolide en rijden naar… nee, niet zoals voorgenomen naar Kampen, want de weg is afgezet en het zou heel wat kilometertjes omrijden betekenen als we ons plan willen doorzetten! Dan maar naar Vollenhove gereden, eveneens een voormalig Zuiderzeestadje dat nog wél een haven heeft, zij het voor de pleziervaart… Hier eten we een hapje alvorens we ons door de duisternis naar Emmeloord reppen, het doel van onze reis…

Dit bericht werd geplaatst in Cultuur, Geschiedenis. Bookmark de permalink .

2 reacties op Museum Schokland

  1. Pingback: Emmeloord… op Schokland | tsjiess

  2. Pingback: Dichter op het water | tsjiess

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s