Derde etappe: Morar to Flodigarry

Hier zit ik dan, sweater en softshell aan, op een keukenstoel met uitzicht op de bergen bij Torridon, op het vasteland van Schotland. Flodigarry ligt op Trotternish, het meest noordelijke schiereiland van Skye.

Na een cooked breakfast met zicht op zee rijden we naar Mallaig vanwaar we de ferry nemen naar Armadale op Skye. Na een heerlijke kop koffie in het zonnetje, rijden we Skye op. Al gauw verlaten we de hoofdweg. Een single track road voert ons via de dorpjes Tarskavaig en Tokavaig naar het gehucht Ord waar we in 2010 twee weken vakantie hielden in The Hirsel.

Zicht op Ord

We maken een praatje met Rob, de eigenaar van de cottage. Hij herinnert zich ons vaagjes. Zegt hij. Hij zegt wel meer! Mijn god, waar zit de UIT-knop bij die man!? Uiteindelijk slagen we er in ons beleefd uit de voeten te maken. We brengen een bliksembezoek aan de gloednieuwe whisky distillery Torabhaig (2017, dus nog geen eigen whisky te koop) en via Broadford (tanken) rijden we naar Portree.

Ord

Elke keer als we op Skye zijn, lopen we de Skye Music Shop binnen en vragen we tips voor interessante CD’s. We kopen deze keer muziek van harpiste Catriona McCay, zangeres Julie Fowler en de band Beinn Lee. Deze laatste gaan we overmorgen op HebCelt horen! We eten fish & chips aan de haven (kleine portie maar echt lekker) en rijden dan Trotternish op, dagbestemming B&B at 12 Dunan, Flodigarry.

Voor morgen wordt er veel wind en regen voorspeld… We zullen de regenjassen en de stormparaplu’s maar uit de auto halen!

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Tweede etappe: van Ford naar Morar

Na een heerlijk en voedzaam ontbijt, pakken we de tassen weer in en vertrekken. Door het fraaie, zacht glooiende landschap van de Scottish Borders rijden we naar Edinburgh. Voorbij Perth – we zijn dan alweer twee uur onderweg – verlaten we de snelweg en rijden we pardoes een parkeerplaats op aan de rand van een bos: Blairadam.

Dan bereiken we Pitlochrie (aan de River Garry) waar we stoppen om te tanken, flappen te tappen en om koffie te drinken.

We volgen de A9 tot Dalwhinnie, waar een mooie whisky distillery staat. Echter, een fles Dalwhinnie 15 years old kun je beter bij de Nederlandse slijter kopen: een stuk goedkoper. Ze verkopen er ook een distillery’s special, de eerste malt whisky ooit geconcipieerd door een dame. Een fles moet dan £ 95,- kosten… Dankje de koekoek! We rijden verder zonder fles whisky. Ach, F. en ik hebben gisteren een mooie bier-ruil gedaan: hij een tas vol Alkmaarse biertjes aangevuld met wat Amsterdams en met Chimay, ik een kartonnetje met bieren van diverse brouwerijtjes uit de Borders. Perfecto!

De rit gaat verder, langs Loch Laggan. Aan de overkant van het meer zien we de torens van een mooi kasteel boven de bomen uitsteken. Daar werd destijds de verslavende BBC-serie The Monarch of the Glen opgenomen. Sweet memories!

Door de mooie Glen Spean rijden we naar Spean Bridge. We schampen het lelijke en drukke Fort William. Nog 35 miles naar Morar waar we onze intrek nemen in Fair Winds B&B. Onderweg stoppen we nog aan een meer waar de trein langs komt die ook over het mooie treinviaduct van Glenfinnan tuft (beroemd sinds de Harry Potter films).

We brengen de bagage naar onze kamers en rijden dan twee kilometer verder. Vanaf een kleine parkeerplaats wandelen we naar het strand: the Silver Sands of Morar! Hier werd de film Local Hero opgenomen. Met uitzicht op Skye en de kleinere eilanden Rhum en Eigg eten we een broodje met een homp kaas. Uiteindelijk jagen de midges ons weg…

Morgen zetten we van Mallaig over naar Skye… Steeds westelijker gaat onze reis!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Eerste etappe: Harwich naar Ford

Gisteravond op de boot hadden we nog kunnen dansen, op het dek stond twee DJ’s herrie te produceren waarmee ze vast alle vissen in de Noordzee hoofdpijn hebben bezorgd. Gelukkig was er in onze hut niets anders te horen dan het verre, geruststellende geluid van de zware motoren van het schip… Volgens vrouwlief voegde ik daar in de loop van de nacht mijn persoonlijke gedreun aan toe!

Als goede Nederlanders ontbijten we met een slok water en een plak ontbijtkoek, lekker goedkoop. Om half zeven local time (= half acht continental time) mogen we naar het car deck, om kwart voor acht start ik de auto.

Rond 8.15 uur zijn we langs de douane en beginnen we aan onze lange rit. Via Colchester en Braintree rijden we westwaarts naar de M11, dan gaat de reis definitief naar het noorden. M11 wordt A1(M). Bij de Peterborough services kopen we melk, kaas en brood. We rijden verder en ten slotte stoppen we voor een lange break in Clunder Park, een enorm landgoed van de National Trust.

We nemen enige lekkernijen tot ons en ik slurp een grote bak koffie weg. Daarna bezoeken we de walled garden en de Victoriaanse kassen die prachtig zijn gerestaureerd.

Om half twee zetten we de reis voort. De hele tijd volgen we de A1 die soms ook een snelweg is en dan A1(M) wordt genoemd. Ergens in de buurt van Newcastle doe ik een power nap. Ik val meteen in slaap, na tien minuten word ik wakker en voel me weer zo fris als een hoentje.

Over de A697 en de B6354 -> B6353 arriveren we om vijf over vijf in het mooie dorpje Ford. Onze B&B is naast het dorpswinkeltje dat tevens tea room is (en gesloten).

We maken een wandeling door het dorpje (20 huizen, een kasteel en een kerk). Was het onderweg overwegend bewolkt, hier schijnt de zon uitbundig! Wat een rust heerst er hier, weldadig na het urenlange geraas over snelweg en dual carriage way.

In de verte liggen de Cheviot Hills. Twee jaar geleden waren we hier op vakantie in een huisje aan de voet van deze zompige heuvels op de grens van Engeland en Schotland, vlakbij het dorpje Mindrum.

Ford ligt nog in Engeland. We stappen weer in de auto en rijden bij Coldstream de River Tweed over die hier de grens vorm tussen Engeland en Schotland. F. en C. (met wie ik 46 jaar geleden brieven begon te schrijven!) wonen in Coldstream. We hebben afgesproken in The Plough in Leitholm. Zoon R. en zijn vriendin M. zijn er ook (wonen in Glasgow). Het is goed om onze vrienden weer in de armen te sluiten! We eten gezellig een hapje incl. toetje in deze Schotse pub.

Inmiddels is het donker geworden en zijn we terug in onze B&B. De stilte hier is enorm. Tijd om met één oor op mijn hoofdkussen te vallen… Morgen rijden we Schotland in, naar Morar aan de westkust. Opnieuw een pittige rit!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Off we go!

Het is vakantie en al zeg ik het zelf, deze vakantie is nogal tamelijk helendal buitengewoon verdiend. Het was een hectisch schooljaar en de eindsprint was helemaal heftig! Gisteravond sloten we het schooljaar af met het afscheid van een dierbare collega – het was een rustige, gezellige avond.

Vandaag staat in het teken van een heel ander soort stress: inpak- en vertrekstress namelijk. Maar uiteindelijk rijden we om 10 over 4 ons straatje uit. Via Castricum, waar we nog dag gaan zeggen aan schoonmoederlief, tuffen we naar Hoek van Holland.

Rond half acht rijden we het schip in. Onze hut ligt op de elfde verdieping aan stuurboord. We hebben een buitenhut, leuk, straks kan ik vanuit mijn bed de lichtjes van de Rotterdamse haven zien en van de boten die we passeren.

Scheen de zon nog toen we aankwamen, nu is het buiten grijs en miezerig. Sfeervol, alvast een voorproefje voor onze Schotse vakantie. De komende dagen reizen we in vier etappes naar Stornoway, de hoofdplaats van het eiland Lewis, Outer Hebrides, noordwest Schotland. Een fikse reis. Elke avond slapen we in een volgende B&B. In Stornoway hebben we een appartement gehuurd. We gaan eindelijk naar het geweldige muziekfestival HebCelt: drie dagen Keltisch geïnspireerde muziek!

Maar nu eerst een pint of Murphy’s stout en daarna een hopelijk ongestoorde nacht aan boord van de Stena Hollandica…

We’re off!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Een eeuwigheid geleden

Vanavond ben ik vrijgezel, om zo te zeggen, en zo ook de komende avonden. Een speling van het lot maakte dat vrouwlief en ik de lange weekends van Hemelvaart en Pinksteren niet goed afstemden – zo raar en geheel mijn fout! Ik vorig weekend, zij dit weekend in Duitsland…

Vanavond dus gezellig met buurman Theo naar de Zeeweg gereden en een kort maar mooi rondje door de duinen gemaakt. Het is in mijn beleving een eeuwigheid geleden dat ik daar gelopen heb!

Op een gegeven moment teisterde de typische geur van een stinkzwam mijn reukzin. Tot mijn verbazing stond er niet één maar een hele verzameling stinkzwammen in het bos!

Heel bijzonder…

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een laatste rondje

Het is twintig voor vier. Over een klein half uurtje vatten we de terugreis aan. De lucht is grijs en af en toe valt er een pietepeuterig spatje regen. We zitten op ons balkonnetje. Boven de heuvel aan de overkant van het dal cirkelt een roofvogel. Vast een wouw, die hebben we de afgelopen dagen vaker gezien.

Vanmorgen het gebruikelijke ritueel. Opstaan, naar de bakker in Daleiden, ontbijten, rugzak klaarmaken. Echter vandaag ook alle spullen bij mekaar zoeken, tassen vullen en krat inladen, huis schoonmaken. Wolfgang komt afscheid nemen, hij toont waar we vanmiddag de sleutel kunnen achterlaten.

Het is ruim na tienen als we op pad gaan. Vandaag maken we een rondje vanuit Falkenauel. De wandeling die ik op de oude kaart had bedacht, blijkt in het nieuwe systeem rondje nr. 5 te zijn – 13,2 km. Door het dal van de Heimbach lopen we naar Falkenauerweg, een gehucht bij Daleiden. Via een ander gehucht, Bommert, wandelen we weer terug. Het is overwegend bewolkt en ook broeierig warm. Af en toe komt de zon door de wolken. We houden het wel droog, dus de meegenomen paraplu blijft in de rugzak…

Bommert is letterlijk het hoogtepunt van onze wandeling, maar figuurlijk is dat wat mij betreft de vondst van een bijzondere orchidee, eentje die ik, voor zover ik me kan herinneren, nog nooit heb gezien; ik vermoed dat het de schroeforchidee is. Thuis maar eens opzoeken!

Geplaatst in Wandelen | Een reactie plaatsen

Twee kastelen

Om half tien parkeren we in Altscheid. In de kerk is de zondagsmis aan de gang, het is dus zoeken naar een plekje; het wordt de kant van de weg… We starten met een vrij lange klim over de grote weg, geen spatje schaduw! Na anderhalve kilometer, net voor een kruispunt, duiken we het bos in. We genieten van de koelte en van het feit dat we afdalen.

We volgen geen gemarkeerde route, het is dus zaak om de stafkaart bij de hand te houden. De kaart is prettig nauwkeurig, we vinden feilloos de weg. Overal zien we omgewoelde aarde, duidelijk het werk van everzwijnen. We zien ook hoefafdrukken van zwijnen én van reeën, maar de beestjes laten zich niet zien! We pauzeren even, lopen dan weer verder, steeds verder omlaag tot we uiteindelijk in de dal van de Prüm belanden, bij het mooie kasteeltje Merkeshausen.

We steken de Prüm over en lopen over een brede bosweg verder tot we, na de lunch in een schutzhütte, in het dorp Echtershausen aankomen waar we de Prüm weer oversteken. In de rivier groeit en bloeit waterranonkel. We mogen aan een tafeltje onder een parasol van het terras van Gaststätte-Pension Kranz plaatsnemen en bestellen een Weizen.

Na deze verkwikkende rustpauze lopen we verder, naar Hamm waar een schitterend Schloss staat.

Vanaf hier is het klimmen geblazen, weer omhoog naar Altscheid. Gelukkig gaat het grootste deel van de klim door het bos, maar het laatste stukje gaat door boerenland. Er staat daarboven een lekker windje, dat maakt dat we het allemaal overleven. Om iets over half vier zitten we alweer op ons balkonnetje… Es war eine ganz tolle Wanderung!

Wat fijn! Morgen hebben we nog een hele dag! Het wordt wel koeler en er zal vast een bui vallen, maar dat gaat de pret niet drukken!

Geplaatst in Wandelen | Een reactie plaatsen