Zwaartekracht

Een donderdagmiddag,
haast avond,
hemelslichtblauw met sluiers paarlemoergrijs
en daartussen de maan,
rond en liefgeel.

De man ontdoet zijn fiets
van de stevige ketting
waarmee het stalen ros
de hele dag veilig
vastgeklonken stond.

Een trap tegen de trapper,
voet vooruit,
been gezwind over het zadel
in een vastberaden
doch elegante zwier.

Voet glijdt van trapper,
fiets wankelt,
man wankelt,
graviteitswet
in actie.

Verbogen bagagedrager,
beschramde wang,
gespleten lip,
ivoorsplinters op de stoeptegels,
beduusde man

die zich door de vallende avond
en het park
naar huis spoedt
om de schade eens
goed op te laten nemen…

Advertenties
Geplaatst in Gedichten, Persoonlijk | 2 reacties

Sunshine at last

Ja hoor, de voorspelde zonnige dag is een feit! Wales stond vandaag in brand. De herfstkleuren spatten er in al hun vurige glorie vanaf… Wij genoten met volle teugen.

Na een korte rit parkeerden we de auto bij het kerkje van Nantmor. Over het rotsige pad langs de oever van de Afon Glaslyn wandelden we naar Beddgelert, waar we het graf van de hond Gelert bezochten. Dat brave dier werd door zijn baas in woede doodgeschoten toen die zijn kind doodgebeten aantrof. Even later zag de baas een doodgebeten wolf liggen. Toen begreep hij het: de wolf had zijn kind doodgebeten en zijn trouwe hond Gelert had vervolgens de wolf te grazen genomen…

Na een verkwikkende mok thee en een ruimhartig met zoute boter besmeerde plak bara brith, zetten we de tocht voort, stroomopwaarts langs de Afon Glaslyn en langs het meer met de mooie naam Llyn Dinas. Bij Nantgwynant verlieten we het dal van de Glaslyn. Langs een smal asfaltweggetje klommen we gestaag omhoog. Achter ons ontvouwde zich een prachtig landschap met de indrukwekkende massa van Yr Wyddfa (de Snowdon) als achtergrond… De top zelf zat de hele tijd in de wolken.

Llyn Dinas

Schitterende paden voerden ons over de hellingen boven de Afon Nanmor terug naar de auto. What a day!

De zon ging onder en kleurde de bergen van Wales nog roder dan ze al waren… Als ik het had gekend, had ik daarboven uit volle borst het Welsh volkslied gezongen. Nu beperkte ik me tot een gelukzalig geneuried melodietje, iets onbenullligs maar wel heel fijn…

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Llyn Peninsula

Veel mensen hebben al wel eens gehoord van Anglesey, een eiland van het vasteland van Wales gescheiden door de smalle, diepe Menai Street en met twee mooie bruggen verbonden. Minder bekend in het schiereiland Llyn, dat iets zuidelijker ligt en veel bergachtiger is. Vanaf Anglesey zie je the Llyn Peninsula liggen als de schubbige rug van een dinosaurus.

De dag van gisteren vergeten we maar gauw, die gaat de annalen in als grijs, mistig en nat… All day long! Ideaal om wat werk voor school te verzetten, ware het niet dat het telefoonnet het begaf en we dus ook niet konden beschikken over internet…

Vanmorgen reden we de bergen uit en staken de Afon Glaslyn over. De weilanden stonden blank, de rivier was buiten haar oevers getreden!

Maar de zon scheen, dus who cares!? We reden the Llyn Peninsula op en parkeerden op een grote parkeerplaats bij de pier en the beach van het dorpje Trefor.

In de schaduw van een paar steile, hoge bergen met toppen die meer dan 500 m boven de zee uitrijzen, maakten we een mooi, afwisselend rondje.

Daarna reden we naar Morfa Nefyn en wandelden vanaf de parkeerplaats bij de golfbaan naar Porthdinllaen, een afgelegen vissersdorp met een leuke pub waar ik a pint of Dark Side of the Moose (gebrouwen in Porthmadog) bestelde… en genoot!

En nu zijn we weer in ons huisje, Ty Uchaf in Rhyd. De kachel snort, internet doet het weer, de avond ligt aanlokkelijk voor ons…

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Twee werelden…

Op de foto hierboven: Rhyd vanmorgen, toen we de gordijnen openden. Een door en door natte, mistige wereld. En door dat waterige mistgordijn reden wij naar het noordoosten, naar de Conwy vallei. De rit ging dwars door de bergen, langs Beddgelert en Capel Curig, onder de Snowdon door, maar die zagen we niet, die zat helemaal in de wolken. Toch wat het een sfeervolle rit, door die mistige, druipende wereld…

Bij Betws-y-Coed reden we de bergen én de regen uit, de Conwy vallei en de zon (nou ja…) in. Via Llanrwst reden we naar Bodnant Garden, een prachtige tuin, van de National Trust.

In Trefriw dronken we tea, met scones en bara brith. Daarna bezochten we de shop van de Trefriw Woollen Mill waar ik een mooie pet kocht gemaakt van aldaar geweven tweed.

Via Dolwyddelan en Blaenau Ffestiniog reden we weer naar Rhyd. Onderweg kochten we hout voor de kachel. Want hier in Rhyd is het al bijna donker en… regent het nog steeds!!

Geplaatst in Vakantie | 1 reactie

Rather rainy…

Het is zondag. Onder de dekens is het lekker warm. Ik steek mijn grote teen even buiten boord en stel vast dat de kamer bepaald fris is te noemen. Met ware heldenmoed sla ik de dekens van me af en sta op, ga douchen, kleed me aan en werk een ontbijt naar binnen.

We rijden naar Porthmadog en zelfs nog een stukje verder, we parkeren in Borth-y-Gest. Dit charmante dorpje ligt aan een inham van de monding van twee rivieren die uit de bergen komen en hier de Ierse Zee in stromen: de Afon Glaswyn en de Afon Dwyryd.

In 2014 waren we hier ook, in de zomer. Het was toen eb en de hele monding was drooggevallen. Hoe anders is het nu! We lopen een stuk Welsh Coast Path, richting Morfa Bychan. Het is vrij druk, een combinatie van zondagochtendwandelaars en herfstvakantietoeristen.

Uiteindelijk gaat het regenen. De regen heeft een buiig karakter, het ene moment is het slechts wat gespetter, op andere momenten plensregent het. We doen boodschappen in de Tesco in Porthmadog. Onderweg naar Rhyd stoppen we nog even bij de brug over de Afon Glaslyn. Daar is sinds ons laatste bezoek een klein visitor centre verrezen: een groepje bewoners van de Glaslynvallei hebben de bescherming op zich genomen van visarenden die in de omgeving nestelen. De vogels zijn nu in Zuid-Afrika, maar in de zomer broeden ze hier! Afgelopen jaar werden er drie jongen grootgebracht.

De middag verloopt rustig. De regen valt in buien, af en toe breekt een zonnestraal door de wolken en dan schittert de wereld in fel licht. Op de foto hieronder zie je ‘ons’ vakantiehuisje…

Geplaatst in Vakantie | Een reactie plaatsen

Blue Harbour

Ik zit te mijmeren
ijmeren
meren
eren
ren
en
n

Op de bank
ank
nk
k

Blue Harbour
Klinkt veel beter dan
Yellow Harbour

Geplaatst in Gedichten | Een reactie plaatsen

Saturday night in Rhyd

Het is zaterdagavond. De houtkachel brandt en verjaagt de vochtige kilte die in het huisje hing toen we 2 uur geleden aankwamen. Af en toe een roffel tegen de ruiten, de laatste stuiptrekkingen van storm Brian. We zijn in Rhyd, zo klein dat de tomtom het niet kent. Het dichtstbijzijnde dorpje is Garreg, iets verder weg en wat beter bekend liggen Porthmadog (aan zee) en Blaenau Ffestiniog (leistenen mijndorp). This is Wales. Dyma Gymru (volgens Google Translate).

Vanmorgen ging de wekker om half zes. Dat gebeurt alleen maar in een vakantie! Een uur later reden we over de A9 naar Schiphol. Het is elke keer weer een wonderlijke sensatie om vanuit de regen door laaghangende wolken naar het zonovergoten bovenwolkse te schieten!

De landing was pittig, de piloot kreeg spontaan applaus toen het toestel veilig op de tarmac was geland! De bagage kwam vlot en een shuttle bus bracht ons naar het Car Rental Village. Wij huren altijd via Sunny Cars, een autoverhuurbedrijf dat met de ANWB samenwerkt. Je weet nooit welke partner ze ter plekke hebben, dat wisselt namelijk. Deze keer was het – helaas – weer Europcar. Ik hield mijn hart vast, want elke vorige keer met Europcar was er hommeles! En ja hoor… De sleutel paste niet op de auto die op de aangewezen plek stond. Tweede poging, nu wel een auto met de passende sleutel. Wij hebben met schade en schande geleerd dat je je huurauto minutieus moet onderzoeken op schade aan carrosserie en wielen/banden (en overal foto’s van maken). Wel verdorie: een schroef in de linker achterband!! Als je dat niet opmerkt, kost het je £ 450,- (zelf meegemaakt!!) want ze beweren doodleuk dat er vier nieuwe banden onder moeten, voor de veiligheid (en eerlijk gezegd geloof ik daar geen snars van, ze verhuren die auto gewoon opnieuw en proberen de volgende huurder precies hetzelfde te lappen). Dus weer naar ’t kantoor, excuses (aanvaard), wel een grotere auto als pleister op de wonde. Afijn, meer dan een uur later…

Erddig was onze eerste bestemming. Een mooi huis van de National Trust in de buurt van Wrexham. Deze maand is het appelmaand. Vier weekends lang is er vanalles te doen met en rond appels. In de boomgaarden van Erddig staan 148 verschillende soorten appelbomen. Vandaar…

Het is snertweer en de bezoekersaantallen vielen vandaag vies tegen. We keken rond in de NT-shop, smulden van een lekkere lunch in het restaurant, bezochten het huis met zijn unieke verzameling huisraad, genoten van onder onze paraplu’s van een uitstekende brass band die onder een tent op het gazon zat te spelen voor ons en voor de vallende blaadjes, bewonderden de Apple Display en kochten een paar flesjes ter plekke geperste cider en een zakje stoofappels.

De reis ging verder. We deden boodschappen in een Morrison’s supermarkt en reden dan nog anderhalf uur door groene valleien en tussen ongenaakbare bergen wier toppen onzichtbaar waren door regennevels en laaghangende wolken… Af en toe kletterde de regen met bakken naar beneden, de wind rukte aan de auto. Gelukkig konden we tussen twee buien in de bagage naar binnen dragen…

We warmen ons aan een glaasje vlierbessen port likeur. De vakantie is nu echt begonnen!

Geplaatst in Vakantie | 1 reactie