Indrukwekkend

Toen ik nog in Antwerpen woonde, ging ik met enige regelmaat naar voorstellingen in de Studio Herman Teirlinck, een opleidingsinstituut voor toneel & kleinkunst. Een van de jaarlijkse hoogtepunten waren de musicals die de studenten opvoerden met als absoluut hoogtepunt de Rocky Horror Picture Show. In de SHT maakte ik kennis met het fenomeen musical.

Sindsdien heb ik niet zoveel musicals meer gezien. Behalve Jesus Christ Superstar konden en kunnen (Nederlandse) musicals me niet echt bekoren… Ik vind ze vaak gekunsteld en de muzieksoort doet me weinig. Van één musical heb ik spijt dat ik ‘m niet heb gezien: de musical Ludwig2. Vrouwlief en de kinderen gingen kijken toen we op vakantie waren in Allgäu, in het theater aan de Forggensee. Zij kwamen wild enthousiast naar buiten – en de CD hebben we tijden grijs gedraaid. In 2019 wordt Ludwig2 weer opgevoerd. Hmm… zal ik!?

Gisteren echter gingen we op uitnodiging van zoonlief mee naar Katwijk om te kijken naar Soldaat van Oranje. Deze musical draait al jaren – en al jaren verkondig ik dat ik er wel eens naartoe wil. Zoonlief trakteerde pa en ma voor hun jaardagen.

De autorit door de donkere polders ten zuidwesten van Schiphol had iets lugubers, vonden wij. Er hing een onaangenaam gevoel van drukte… Uiteindelijk reden we het terrein op van een oude vliegbasis, Valkenburg, waar Soldaat van Oranje gespeeld wordt in Theater Hangaar. Wat een locatie! Best een beetje surrealistisch!

dav

We waren vroeg en dronken eerst wat in de grote hal. Hoewel het een grote, hoge ruimte is, zijn de inrichters erin geslaagd er een gezellige sfeer te creëren. Daar kunnen de jongens en meisjes van de VUE bioscoop in Alkmaar nog wat van leren!

dav

Over de voorstelling kan ik kort zijn: indrukwekkend, meeslepend, goed gezongen en geacteerd, en technisch waanzinnig mooi voor mekaar. Een echte belevenis… Vrouwlief ontmoette er een oud-collega: die kwam voor de 12de keer kijken. Nou, dat zegt wel wat hé. Net als het feit dat deze musical al zolang draait…

Wij zaten op de eerste rij, in het midden. De favoriete plek van zoonlief maar angstvallig gemeden door zijn ouders. Echter, vanaf deze plek zaten we middenin het verhaal. Soms was het jammer dat we niet het complete overzicht hadden, maar daar valt prima mee te leven. Foto’s maken mag niet, we deden het stiekem toch wel.

IMG-20181214-WA0000

sdr

Advertenties
Geplaatst in Cultuur, Uncategorized | Een reactie plaatsen

MMH

Vanavond zaten we alweer in De Vest… Elke vrijdagavond genieten we van Marc-Marie Huijbregts als tafelheer bij DWDD. We wilden hem wel eens live meemaken. Een geslaagde avond, een leuke oudejaarsconference waar Nederland zich op kan verheugen!

Geplaatst in Cultuur | Een reactie plaatsen

Een Iers avondje

Vanavond woonden we een voorstelling bij van de Ierse dans- en muziekgroep Rythm of the Dance – en dan nog wel hun Christmas Special!

Tegen een Iers Anton Pieck-achtig decor werden wervelende (tap)dansen opgevoerd, kleine balletten gedanst en romantische kerstliedjes gezongen… Uiteraard werd het publiek geregeld uitgenodigd om mee te klappen. Meezingers werden ons gelukkig bespaard, al werd het onvermijdelijke Whiskey in the Jar op een gegeven moment ten gehore gebracht… De band was geweldig en ook van de dansers hebben we genoten.

Het was een kostelijke avond, een laatste (?) Keltisch moment dit jaar!?

Volgende week gaan we misschien nog naar Schagen, waar Vox Humana zondagavond o.a. Engelse Christmas zingt in de Grote Kerk…

Geplaatst in Cultuur, Muziek | Een reactie plaatsen

Koninklijke muziek

Gisteren vermande ik me en samen met vrouwlief ging ik naar de VUE, de nieuwe bioscoop in Alkmaar die grossiert in ongezelligheid: zelfs een reusachtige kerstboom kan deze filmbunker niet ontdoen van zijn volkomen onpersoonlijke, kille uitstraling…

Dit gezegd zijnde (dat moest er toch even uit…): we gingen kijken naar Bohemian Rhapsody, een film over de geweldige jaren ’70 rockband Queen en met name ook over de frontman van de band: Freddie Mercury.

Rami Malek vertolkt op weergaloze wijze de rol van Freddie. Hij zet in mijn ogen een bijzonder mens neer: Farrokh Bulsara (geboren in Stone Town, Zanzibar op 5 september 1946, bezweken aan AIDS in Londen op 24 november 1991), beter bekend als Freddie Murcury.

Het is natuurlijk ook een muziekfilm! Ik ben nooit een fan geweest van Queen, in die zin dat ik ál hun elpees (en later ceedees) in mijn collectie had. Maar ik was dan toch wel weer fan genoeg om hun muziek op tape te hebben: hun albums Sheer Heart Attack en A Night at the Opera heb ik ‘grijs’ gedraaid op mijn cassetterecorder. Queen was groot genoeg om altijd op mijn radar te blijven… maar ik denk dat ik vooral de hits ken; hun latere albums heb ik nooit integraal gedraaid en ken ik dus eigenlijk niet.

In de film komen vooral hun bekende nummers aan bod. Dan merk ik dat de muziek van Queen toch tot mijn wezen behoort, songs als Love of my life, Now I’m here en  Who Wants to Live Forever zijn gewoon schitterend en roepen herinneringen op aan een tijd die achter ons ligt, een tijd waarin geweldige muziek werd gemaakt, een tijd waarin muziek (bijna) alles was waar je voor leefde… en dat ontroert me. Telkens weer, merk ik…

Queen - Bohemian Rhapsody

Geplaatst in Mijmeringen, Muziek | Een reactie plaatsen

NOvember…

Vandaag is het 1 december. November is voorbij. Voor mij was november dit jaar NOvember. Ik had me voorgenomen om een hele maand NO druppel alcohol te drinken. WHY!? Om verschillende redenen… Ik houd van een biertje of iets anders op zijn tijd, nooit extreem, meestal eentje per dag, een enkele keer eentje meer, af en toe ook even niet(s). Ik wilde bewijzen aan mezelf dat ik langere tijd zonder kan. En ik was benieuwd naar wat het met me zou doen.

De maand NOvember is dus voorbij en ik ben slechts tweemaal gezwicht. Beide keren voor een (dezelfde) rode wijn: een zgn. primitivo. De wijn, afkomstig van de primitivo druif, is krachtig en donker van kleur. Herkenbare primitivo aroma’s zijn tonen van bramen, kersen, specerijen, anijs, chocolade met een bittertje. De primitivo smaakt elegant, soepel en intens en doordat er veel tannines inzitten, kan de wijn vrij lang bewaard worden.

Ik had er nog nooit van gehoord maar mijn jongste broer, met wie ik vorig weekend op stap was in de Achterhoek, wel! In restaurant De Liefde te Doesburg werd deze wijn ook nog op een bijzondere wijze geserveerd, nl. in een glas waarvan de bodem met stoom kort verhit was, waardoor de aroma’s zich des te meer ontplooiden. Het was een prachtige & krachtige smaakervaring… Dus toen ik donderdag zag dat er een primitivo op de wijnkaart staat in De 13 Balken, zwichtte ik voor een tweede keer.

Wat heeft NOvember me gebracht? Twee dingen. Eén. Voor mij is iets niet doen makkelijker dan iets met mate doen, zo bleek maar weer. Niets menselijks is mij vreemd. Twee. Een mens is fitter als hij geen alcohol tot zich neemt. Om dat te weten moet je niet gestudeerd hebben. Kortom, het experiment is mij uitstekend bevallen!

Vandaag is het 1 december. Vanmiddag moest ik in de abdijwinkel te Egmond zijn en ik zag dat de nieuwe abdijbrouwerij een Abdijbock had gebrouwen. December, het kan nog net, een bockje! Dus… zit ik dubbel te genieten van een lekker bockbier. Dubbel want lang geleden én een goed geslaagde bock!

Geplaatst in Persoonlijk | 2 reacties

Kröller-Müller

Deze week is het weekend op donderdagavond begonnen, en wel met een gezellig etentje met een paar collega’s in De 13 Balken, waar we voortreffelijk gegeten hebben.

De vrijdagochtend begint wat minder, er moet inval geregeld worden… Maar vervolgens rijden vrouwlief en ik naar Amersfoort, waar we bij het station vrienden oppikken om ten slotte koers te zetten naar Hoenderloo. We parkeren bij de ingang van de Nationaal Park Hoge Veluwe en lopen meteen naar een bakkerij tegenover het parkeerterrein! Ik smul van een saucijzenbroodje en geniet van een heerlijk kopje kruidenthee.

Dan is het tijd om de wandelschoenen aan te trekken en te gaan lopen richting het bezoekerscentrum – en het museum. Dat is een wandeling van ruim vijf kilometer. Van de voorspelde zon is niets te bespeuren. Dat is balen. Maar de wandeling is prachtig!

En dan is daar het museum Kröller-Müller. Eerst kuieren we door de beeldentuin met werk van Oscar Jespers, Henri Moore, en vele vele andere bekende 20ste eeuwse kunstenaars. We stoppen jas en tas in een kluisje en dan volgt er bijna twee uur ademloos genieten van al die prachtige schilderijen uit de collectie van het museum.

Buiten valt de schemering. En het regent verdorie! Gelukkig is de bui van korte duur. Omdat het vrij laat is, besluiten we om witte fietsen te nemen en zo terug naar de auto te rijden. Onderweg komen we twee groepjes herten tegen, machtig mooi!

We eten nog een hapje in het Deelerhof… Dan is het tijd om via Amersfoort weer naar huis, naar de Kaasstad te rijden… Nog drie dagen weekend te gaan… Mmmmm.

Geplaatst in Cultuur | 2 reacties

Pad-switch

Terugkijkend op de wandeling van gisteren, staan we versteld van het percentage asfalt dat we hebben gelopen: 90 à 95%, schatten we. Van Brummen naar Zutphen lijkt het niet veel beter! Dus besluiten we democratisch tot een pad-switch. Aan de andere kant van Brummen loopt het Hanzestedenpad. Wel 17 i.p.v. 10 kilometer, maar dat hebben we er voor over.

Ik slaap heerlijk in mijn bed in het zolderkamertje bij Vrienden op de Fiets. Broerlief en schoonzusterlief slapen in een B&B in het dorp. Ik vind dat ik veruit op de mooiste plek overnacht, kijk maar.

Na het lekkere ontbijt hijs ik de rugzak op mijn rug en neem hartelijk afscheid van mijn vriendelijke gastvrouw en -heer. Ik heb nog even tijd voor een rondje in het bos achter het huis. Het is er stil.

Om 10.20 uur tref ik broer en schoonzus bij de ingang van landgoed Engelenburg (hotel, restaurant en golf). We lopen de bossen in. We komen nog wat mensen tegen, in joggingpak of met een hond, maar naarmate we verder lopen, hebben we de bossen steeds meer voor ons alleen.

Alle bossen zijn hier landgoedbossen. Af en toe komen we in de buurt van kleine kasteeltjes of lopen we door een buurtschap of langs een eenzaam gelegen boerderij, maar meestal is er geen spoor van menselijke bewoning te bekennen.

We zien zowaar een paar paddenstoelen! En het zijn nog fraaie exemplaren ook!

Het Hanzestedenpad slingert zich door de bossen, van landgoed naar landgoed. De meeste bomen zijn nu kaal maar de sfeer in het bos is nog niet winters. Nee, je voelt en je ziet en je ruikt dat het herfst is. Het grijze weer zorgt voor een nevelig sfeertje…

Iets na twaalven hebben we gerust aan een picknicktafel, en gelijk een stukje gegeten. Rond 14 uur laten we de bossen achter ons en wordt het landschap opener. Knotwilgen in plaats van beuken en eiken.

In de nevels doemt in de verte de toren van Zutphen op… Om half drie steken we de IJssel over.

De duisternis lijkt al te vallen… Voor het station neem ik afscheid van broer- en schoonzusterlief. Zij lopen van hier over het Graafschapspad nog naar Almen en morgen richting Lochem. Ik werk morgen, dus ik aanvaard hier in Zutphen de thuisreis. Eerst naar Arnhem en dan rechtstreeks naar Alkmaar Noord!

Wat heb ik genoten van de afgelopen drie dagen!! Ik kan er nu wel tegen tot aan de kerstvakantie.

Geplaatst in Wandelen | Een reactie plaatsen