Naar Delphi

Vandaag maken we een lange rit en rijden we voor mijn gevoel de Peloponnesos af. Immers, bij Patras steken we de Golf van Korinthe over via een enorme (en dure) tolbrug. De route naar Patras gaat over de grote weg. Ik ben eerlijk gezegd geen fan van de hoofdwegen in Griekenland. Het is vaak niet duidelijk hoe hard je mag rijden, de Grieken zelf lijken zich nergens wat van aan te trekken. We hebben gehoord dat de boetes in dit land best fors kunnen uitvallen en op de onmogelijkste plaatsen staan flitspalen, soms onzichtbaar door hoog struikgewas; wat mij betreft dus oppassen geblazen want boetes = weggegooid geld. Dat struikgewas geldt ook voor de verkeersborden die je er om de haverklap op wijzen dat je opeens maar 50 of 60 km/u mag rijden. En ook díe borden worden hardnekkig door de Griekse chauffeurs genegeerd. Intussen word ik als brave chauffeur permanent naar de ‘vluchtstrook’ gedrukt want iedereen haalt meedogenloos in.

Aan de overkant van de baai is de grote weg een stuk rustiger en de signalisatie wat consequenter. Dat maakt het rijden een stuk minder stressy. Al gauw verlaten we de hoofdweg en parkeren aan de rand van Nafpaktos. Over de boulevard lopen we op ons gemakje naar het centrum bij de middeleeuwse haven… We kijken er rond en drinken een Griekse koffie op een terras boven het water.

We rijden verder. De weg loopt meestal pal naast en boven de kust met mooie uitzichten op besneeuwde bergtoppen aan deze en gene zijde van de Golf van Korinthe.

Rond 15 uur zijn we in Galaxidi, een charmant havenstadje met veel mooie, neo-classisistische huizen. We nemen de tijd om er rond te kijken en uiteindelijk eten we er zelfs een hapje in een restaurant aan het haventje.

In de bergen is het duidelijk geen fraai weer. Het is er zwaar bewolkt en op een gegeven moment regent het er flink! Toch is dat de kant die we uit moeten, want Delphi ligt hoog in de bergen en zo ook Arachova, waar het laatste hotel van deze reis staat… Om 19 uur draai ik het parkeerterrein op.

Nadat we ons hebben geïnstalleerd, lopen we Arachova in. Het stadje ligt op 980 m aan de voet van de Parnassos (2455 m). Meteen om de hoek van het hotel valt onze mond open: een winkel met alles wat je maar kunt nodig hebben als je wilt gaan skiën!

We kuieren door de lange hoofdstraat en staan te kijken van de winkels die we zien: van eenvoudige slagerijen en winkels in huishoudartikelen tot exclusieve kledingwinkels en delicatessenzaken!

Wat ons de afgelopen twee weken opviel, was dat in dit deel van Griekenland overal pasta op de menukaart staat. Hier in Arachova worden zelfs allerlei soorten pasta gemaakt!

Als we terugkomen in het hotel, geraken we aan de praat met de eigenaar. Voor hem is de winter het hoogseizoen. Boven in de bergen ligt 20 km aan skipistes, een aantal is nu nog open (t/m zondag): de sneeuw ligt nog 1,5 tot 1,8 meter dik. Eergisteren ging hij ’s morgens skiën en ’s middags zat hij met zijn vrouw een visje te eten aan het strand… Dat kan hier dus. Wij reizen om te leren!

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

1 mei

Na een gezellig ontbijt (samen met M. & J.) besluiten we om maar meteen aan de wandeling te beginnen die staat beschreven in de SNP-map en die met een wijde boog naar Olympia voert. De zon schijnt uitbundig maar aan de horizon doemen reeds de voorspelde wolkenpakketten op! En ja hoor, binnen een half uur verdwijnt de zon en ‘verwelken’ de kleuren maar wordt de temperatuur een stuk wandelvriendelijker.

Ons hotel staat bovenop een heuvel, dus de wandeling begint met een afdaling, tussen de olijfbomen, naar de mooie vallei van de Alfeiosrivier. We hebben alle tijd, dus verkennen we wat zijpaden. Mensen, wat een bloemen weer… Vele (her)kennen we maar ook vandaag zien we bloemen die we niet kennen. De macrozoom op de grote camera komt goed van pas!

Langs de rivier, die behoorlijk vol is en hard stroomt, liggen vooral akkers, sommige best groot. Een boer probeert een praatje aan te knopen maar wij spreken geen Grieks – en hij geen andere taal dan Grieks. Tja…

Een groot deel van de route door het dal gaat over een kiezelweg die als dijk functioneert. Waarschijnlijk treedt de Alfeiosrivier af en toe buiten haar oevers! Ik kan me er in elk geval wat bij voorstellen…

Deze orchidee vinden we in een grasrijke olijfgaard die ‘buitendijks’ ligt. Het is van de ongeveer 80 soorten die in Griekenland voorkomen… Ook hier zijn het beschermde planten.

Nadat we de Kladeasrivier zijn overgestoken, zetten we ons aan de kant van de weg om te picknicken tussen de bloeiende sinaasappelbomen. De zoetige, wat zware geur van de oranjebloesem vind ik buitengewoon aangenaam!

Daarna wandelen we verder tussen de olijfbomen en wat ruigere stukjes land voor we Olympia bereiken.

Al een hele tijd horen we vanuit de verte flarden muziek komen aanwaaien. Naarmate we de ‘stad’ naderen, wordt de muziek luider. En ja hoor, in een soort mini-park tegenover de town hall zitten heel veel mensen te eten en te drinken, en te luisteren naar volksmuziek. Het is prachtige muziek, vooral de trom en de klarinet klinken opzwepend. Op een soort pleintje zijn de mensen aan het dansen. Ongelooflijk, bij elk nieuw lied hoort een ander ritme en een andere dans. Het zijn subtiele verschillen, ik weet dat ik me er niet aan moet wagen want binnen de kortste keren struikel ik over mijn eigen voeten of heeft iemand anders een blauwe teen… Els wil maar wat graag; blijkbaar heeft een man die achter ons staat dat in de gaten, want hij pakt haar resoluut bij de handen en geeft haar een plekje tussen de dansende mannen en vrouwen. Ik haal rustig een biertje van een bekend Nederlands merk… bij gebrek aan beter.

Intussen is het beginnen te regenen. Het feest loopt ten einde en we besluiten langs de korte route terug naar ons hotel te lopen. We zijn amper binnen of het gaat flink door regenen! Ik leg me op het bed en binnen twee tellen ben ik naar dromenland vertrokken.

Later gaan we met de auto weer naar beneden om een hapje te eten… In het stadje zijn de meeste winkeltjes gewoon open. De touringcars druppelen Olympia binnen, morgen zijn het museum en de opgravingen weer open en herneemt het gewone leven zijn gang. Wij hebben dan een reisdag, naar onze laatste bestemming: Delphi.

Geplaatst in Vakantie | 1 reactie

Olympia!

Met enige weemoed rijden we weg uit Stemnitsa. Zo’n bergdorp, een fijn guesthouse, hier voel ik me thuis. Ik had hier best nog een paar dagen willen blijven om te wandelen en bloemen te zoeken, of gewoon op ons platje een boek te lezen…

Stemnitsa ligt nog te blakeren in de zon, maar grote delen van de omgeving hebben last van bewolking en we zien zelfs een mer de nuages!

De weg blijft dalen… In het dorp Karitena stappen we even uit. Dan gaat de rit verder naar Andritsena, waar we brood en fruit kopen. Bij zomaar een stop onderweg vinden we een bijzondere orchidee!

Andritsena ligt al vrij hoog maar we gaan nog hoger, terug naar 1130 meter waar een mooie archeologische site ligt. De tempel van Apollo Epicurius staat onder een enorme tent om hem te beschermen tegen de elementen. De ligging is buitengewoon fraai.

Na ons bezoek rijden we terug naar Andritsena en zetten we koers naar Olympia. Normaal gesproken zouden we deze opgravingen morgen bezichtigen, maar dan is het 1 mei (Dag van de Arbeid) en dan is in Griekenland alles gesloten…

De rit gaat door afwisselende maar vooral toch bergachtige landschappen. Continu genieten!

In Olympia zoeken we eerst ons hotel op, een viersterren bedoening (brrr), gelukkig tamelijk afgelegen en dus rustig gesitueerd op een heuvel boven de ‘stad’. We checken in, frissen ons op en lopen dan naar beneden, waar we de archeological site en het bijbehorende museum met een bezoek vereren.

Moe van al dat culturele geweld zoeken we een tentje waar we iets kunnen eten. Gyros en pizza worden het vandaag… Daarna zwoegen we nog weer anderhalve kilometer omhoog naar Olympion Asty, ons hotel. Time to relax!

Geplaatst in Vakantie | 1 reactie

Klooster en waterkrachtmuseum

Zelfgemaakt brood en jams, een rijstpuddinkje van geitenmelk bereid, schapenyoghurt met honing… Een gezonde start van de dag! Het is paasmaandag en we gaan een wandeling maken die ons vanaf een opgraving (een Oud-Grieks kuuroord) door een machtig kloofdal naar het Prodromosklooster voert.

Dit is weer zo’n klooster dat op een onmogelijke plek hoog boven het dal tegen de rotsen is gebouwd… Omdat ik een korte broek draag, moet ik me net als de dames (die niet met lange broek naar binnen mogen!) met een doek omwikkelen.

Er wonen nog zeven monniken in dit klooster. Ze ontvangen iedereen hartelijk (we zijn niet de enige bezoekers, wél de enige die door het dal zijn komen lopen) en bieden koffie, water, Greek delight en paaskoekjes aan. Als tegenprestatie branden we twee kaarsen en kopen we olijfzeep. Ook tijdens de terugtocht komen we niemand tegen… Voor we in de auto stappen, werpen we nog een blik op de opgravingen.

Dan willen we het Open Air Water Power Museum bij Dimitsana bezoeken. Dat blijkt een fraai museumpje te zijn met mooi gerestaureerde installaties en gebouwen. De uitleg staat er ook in het Engels en de interessante info-video’s zijn Engels ondertiteld. Top!

Op de foto hierboven zie je een zgn. fulling tub. In feite is het een tapsgewijs geconstrueerd vat waarin het water wordt gespoten dat langs onder wegspoelt. In zo’n tub werden dekens en kleden gespoeld. Er staat ook een leerlooierij en een buskruitmolen. Buiten het terrein bevinden zich nog zeven ruïnes van watermolens…

We willen nog naar een ander klooster rijden maar de weg is zó slecht dat we algauw rechtsomkeer maken en naar ons guesthouse rijden.

We eten een hapje in het dorp en zetten daarna een potje mountain tea. Een prima einde van deze weer zonovergoten en boeiende dag!

Geplaatst in Vakantie | 2 reacties

Naar Arkadia

Tijdens het ontbijt – paaszondag – wordt het vuur in de enorme barbecue opgestookt en tegen dat we vertrekken – mét een koffer vol schone kleren! – draaien er al twee hele beesten aan het spit! De geur van gebraden vlees en kruiden hangt vandaag letterlijk in élk dorp waar we doorheen rijden…

De rit op deze Orthodoxe paaszondag voert ons weg van de kust, de noordelijke bergen van de Peloponnesos in. Volgens ons programma bezoeken we het Oude Messini maar… zoals gezegd is het paaszondag en dan zijn in heel Griekenland musea en opgravingen gesloten! Dat geeft mij de ruimte om voorbij Kalamata (ja, de stad van de lekkere olijven) een eigen ‘toeristische’ route uit te kienen. We rijden tussen eindeloze olijfboomgaarden en passeren een bijzonder landschap met vreemd uitgesleten heuvels langs een moerassige vallei. Tussen de olijfbomen liggen er ook kleine wijngaarden. Het is een prachtige rit en we hebben het gevoel hier de enigen te zijn die zich verplaatsen; in de dorpen zit iedereen op terrassen en/of om de barbecue!

Bij Oud Messini kruisen we tweemaal de oude stadsmuur, eenmaal door de imposante Arcadische Poort (we rijden per slot van rekening naar Arcadië)! We lopen een stukje langs de muur over een pad temidden de bloemen… Dubbel genieten!

Nu volgt een stuk ‘opschieten’: snelweg (tol € 0,70), grote weg. Voorbij de lelijke stad Megalopoli wordt het weer mooi. De weg klimt gestaag. Bij elke fotostop lijkt het frisser te zijn! De uitlopers van de bergen zijn begroeid met eikenbossen, het frisse lentegroen doet bijna zeer aan de ogen. Zoni, Vodino, Palamari, Sirna en ten slotte, 1160 m boven de zeespiegel gelegen, Stemnitsa, waar we in een gezellig guesthouse een fijn onderkomen vinden voor de komende twee nachten. Onderweg weer veel bloemen te zien!!

Kristina, de dochter des huizes, staat ons op te wachten bij het drukke centrum, rijdt voor ons uit naar het guesthouse dat hoog boven het dorp staat en ontvangt ons vriendelijk. We frissen ons op en dalen dan, warm gekleed, via trappen en steegjes af naar het dorpsplein van Stemnitsa. We gaan een hapje eten en deze keer schuiven M. & J. aan. Zij zijn hier gisteren aangekomen en hebben wel wat tips voor ons. We eten lekker en later op de avond drinken we nog gezellig samen thee in de common room

Geplaatst in Vakantie | Een reactie plaatsen

De bergen in

Het is de zaterdag voor Pasen. Gisteravond zijn we Kardamili nog ingegaan om naar de Goede Vrijdagprocessie te kijken. Vanuit de kerk klonken klaagzangen, versterkt door luidsprekers in de torens. Ik moet eerlijk zeggen dat het me deed denken aan Algerije, en de imams die oproepen tot het gebed. Erg sfeervol! Iets voor 21 uur gingen de klokken weer luiden en vervolgens liepen honderden mensen met kaarsjes in hun hand achter een bloemenschrijn-met-kruis aan.

Nu begint de dag op het terras met uitzicht op zee en een prima ontbijt met veel zoetigheid.

Van mensen die dezelfde reis maken als wij maar die een dag vóór lopen, hoorden we dat de wandeling door de kloof erg warm is… Dus besluiten we om de koelte op te zoeken en met de auto de bergen in te rijden; we zien dan wel wat we tegenkomen en wat we kunnen doen.

De eerste stop is in Proastio. Er staat een prachtig oud Byzantijns kerkje ter ere van Sint Nicolaas…

Even buiten het dorp vinden we nog een schitterend Byzantijns kerkje, helemaal verlaten tussen de olijfbomen… en in de buurt ervan groeien een paar prachtige orchideeën!

De weg naar het bergdorp Kastania blijkt onverhard te zijn dus rijden we een stuk om – dat is helemaal niet erg want het is hier heerlijk rijden over smalle, bochtige, rustige weggetjes met de bergen als decor. Kastania is een klein dorp maar er staan zeker zes of zeven kerken. Ook is er een gerestaureerde burchttoren en een gezellig pleintje.

Van een oud, gerimpeld vrouwtje dat op een aardappelakkertje aan het werk is, krijg ik een krop sla. Ze laat me zien hoe ze het veldje bevloeit; ook dat voert me in gedachten terug naar Algerije waar we in een woestijnstad zagen hoe de akkertjes aan de rand van de stad d.m.v. vernuftige kanaaltjes worden voorzien van water.

Vanaf Kastania rijden we naar Saidona en voorbij dat dorp nemen we een weg die de bergen in voert. Helaas is die al na 100 m onverhard, na 500 m zetten we de auto op een zijpad en dat volgen we naar de top van een bergje waar een kapelletje staat. In de schaduw ervan eten we wat.

We dalen weer af naar de auto en lopen nog een kleine kilometer omhoog over de onverharde weg, tot we wéér bij een kapelletje komen.

We zetten het autotochtje voort en wandelen vanaf de weg naar twee ruïnes van kloosters, het ene nog mooier dan het andere! Langs de paadjes en trappen bloeien weer allerlei bijzondere planten.

Uiteindelijk bereiken we Exohori. We klimmen te voet het dorp in tot we uitzicht hebben op de kloof en de besneeuwde bergtoppen erachter.

De dag is vol. We rijden terug naar de kust en parkeren in Kardamili. We zoeken een taverna op en eten met zicht op zee… Een aardig Nederlands stel dat we al eerder hebben ontmoet, schuift aan. Een gezellige avond… en we rijden veel later dan gepland terug naar het hotel.

Let op de kleur van de lucht… woestijnstof maakt dat de zon ondergaat achter een bruin waas.

Geplaatst in Vakantie | 2 reacties

Weer een stukje noordwaarts

Deze vrijdag begint zoals we het ons toch wel een beetje hadden voorgesteld… Blauwe lucht, zonnetje, buiten ontbijten.

Vandaag rijden we langs de westkust van de Mani naar het noorden. Ons volgende hotel ligt iets boven Kardamili. De westkant van de Mani is wat rommeliger bebouwd en ook wat drukker. Veel dorpjes zijn van oorsprong torendorpen maar er staan best vaak nieuwere huizen tussen of de torenhuizen zijn wat kitscherig gerestaureerd…

Onze eerste stop is Dirou waar we een grot gaan bezoeken. In een klein bootje vaar je 1200 meter over een ondergrondse rivier en loop je 300 meter terug naar de buitenlucht. Ik moet zeggen dat het een prachtige grot is, echt feeëriek! Jammer dat het bootje de hele tijd doorvaart, ik heb geen geslaagde foto’s van de boottocht.

We lopen na het grotbezoek terug naar de auto. Het uitzicht over de baai is prachtig…

Daarna lopen we nog een rondje door het dorp Dirou, waar de klokken in de kerktoren eindeloos drie tonen herhalen in een rustig, ritmisch tempo. We zullen dit vandaag in meer dorpen horen. Voor de Grieken is het vandaag Goede Vrijdag!

De volgende stop is Aeropoli, de hoofdplaats van de Mani. Een gezellig stadje met sfeervolle achterafstraatjes, veel terrasjes, kleine winkels en… veel volk op de been! De klokken in de grote toren strooien hun hypnotiserend gebeier over de stad uit…

Net boven Aeropoli ligt het kustdorpje Limeni. In de routebeschrijving staat dat je hier uitstekend vis kunt eten… En dat is zo! Het is er wel razend druk, overal zijn tafeltjes gereserveerd of er zitten families uitgebreid te eten. De obers rennen heen en weer maar toch zijn ze zo vriendelijk om voor ons nog een tafeltje apart te schuiven… We kiezen een vis uit (red snapper, geen idee wat voor vis dat is en Google Translate helpt ons geen donder verder) en bestellen een salade, gebakken aardappelschijfjes en een flesje witte wijn…

Het duurt even voordat de vis (1 kilo) op de grill gegaard is, maar het is het wachten meer dan waard. De rekening kan ook tellen, maar voor deze ene keer doen we niet zuinig! Per slot van rekening is het ook voor ons Goede Vrijdag!

Voorbij Aeropoli verandert het landschap. De bergen worden beduidend hoger, de dorpjes zijn anders van karakter, de natuur wordt groener…

We rijden door talloze dorpjes met mooie kerkjes, vaak Byzantijns. Griekenland maakt zich op voor het paasweekend! Zelfs in de kleinste kerkjes branden kaarsen of olielampen en geurt het naar wierook.

Ons hotel ligt heerlijk rustig buiten Kardamili. De kamer blijkt een klein appartement te zijn. In de verte horen we de priester zingen. Tijd om naar de processie te gaan kijken…

Geplaatst in Vakantie | Een reactie plaatsen