Kerst, oh my God!

Met kerst ben ik vaak moe. Uitgeput. Tot niets meer in staat. Met de laatste energie die zich ergens nog in een verborgen hoekje van mijn goddelijke lijf heeft verstopt, pers ik de kerstpost naar buiten… Dan stort ik mij op de bank en geef mij over aan virussen allerhande die mijn luchtwegen bestormen en een feest aanrichten ten koste van mijn welzijn. Hemelse muziek klinkt door het huis, het koor van de Canterbury Cathedral dringt tóch nog door tot mijn verdoofde wezen en er daalt een zekere rust – of is het gelatenheid – over mij neer. Ik zink weg in dof zelfmedelijden en vind het leven verschrikkelijk. Waarom, o waarom viert de mensheid Kerstmis en hebben we kerstvakantie!? Waarom, o waarom overkomt mij dit elk jaar!? Waarom, o waarom kunnen we kerst niet overslaan en gewoon doorwerken!? Denk maar niet dat er uit de Hemelen een antwoord komt! De conclusie luidt elk jaar onverbiddelijk: dit hoort bij het leven, vriend.

In de keuken zijn vrouw- en dochterlief bezig. Zij bereiden de kerstdis. Zoonlief is ook thuisgekomen. Ik kom langzaam bij uit mijn instorting. Laat Kerstmis toch maar komen… Diep in mijn hart heb ik er wel zin in. 😀🌲🍀

Advertenties
Geplaatst in Mijmeringen | 4 reacties

Kerstmijmeringen

Het is vrijdagavond, de kerstvakantie is begonnen. Ik draai de nieuwe CD van Paul McCartney: Egypt Station. Geen idee of dit kunstwerk iets te maken heeft met Kerstmis, of met vakantie, of met kerstvakantie. Niet belangrijk. Een nieuwe McCartney wil ik gewoon beluisteren, dus ik heb ‘m via de bibliotheek besteld bij Muziekweb. Ik moet zeggen, er staan aardige, in een aantal gevallen zelfs mooie liedjes op maar een meesterwerk lijkt het me niet te zijn, hoewel het natuurlijk wel het werk van een meester is…

Ik besef nog niet ten volle dat het vakantie is. Dat is prima, alleen al het besef dat dát besef gaat doordringen, is een heerlijk besef…

De kerstdagen staan nu voor de deur. Eigenlijk zijn de kerstdagen al begonnen, immers als je op een basisschool werkt, vier je al Kerstmis vóór dat het echte Kerstmis is aangebroken. Ik houd van een rustige kerstmis. Niet teveel gedoe, niet teveel mensen, hou-het-maar-redelijk-gewoon.

Bij ons thuis (toen ik een klein Rikje was) was de kerstavond het hoogtepunt van het kerstfeest. We aten iets bijzonders (niets spectaculairs overigens) en daarna kwamen de zangbundels boven en werd er bij de kerstboom gezongen. De pakjes die bij de kerstboom lagen, werden een voor een bevrijd van hun papiertjes en zorgden voor blije gezichten bij de vier broers Jacobs. Op Eerste (of was het Tweede) Kerstdag gingen we naar de bomma op den Elsdonk.

Toen ik alleen ging wonen, werd Kerstmis een feestje met vrienden. Lekker eten, veel drinken, meer moest dat niet zijn. Mijn eigen kerstboom (ja, ik heb elk jaar wel een kerstboom gehad, geloof ik). Géén zangbundels, geen cadeautjes meer. In die tijd beleefde ik – geheel toevallig – een bijzondere kerst in Engeland, in Tanner’s Hatch youth hostel, gelegen in de bossen bij Dorking, Surrey.

Tanner's Hatch YHA bewerkt

Deze kleine jeugdherberg was niet aangesloten op het elektriciteitsnet. Slapen deed je in stapelbedden met drie ‘verdiepingen’. In feite was de jeugdherberg dicht, maar je kon er toch terecht en er verzamelde zich een bont gezelschap. Op kerstavond trokken we door het bos naar Dorking om in een pub naar folk music te luisteren. We kochten een enorme kalkoen en een van de gasten, die kok was in een restaurant in Marseille, bereidde hem. We hadden een heerlijk maal op Eerste Kerstdag! Voor ’t eerst in mijn leven reisde ik op Boxing Day en kwam er achter dat er dan zowat geen treinen rijden. Gelukkig geraakte ik toch in Dover vanwaar ik naar Bredene (bij Oostende) reisde waar mijn ouders elk jaar een appartement huurden van vrienden.

Begin jaren ’80 wandelde ik met vrienden een stuk van de South Downs Way. Op kerstavond zouden we eens goed gaan eten, zie, we keken er al naar uit. Helaas bleek er in heel Brighton amper restaurant open te zijn – uiteindelijk aten we gauw gauw iets warms en heets bij een Indiër die ons om negen uur zijn tent uit keek… De volgende dag zaten we aan de kerstdis in Arundel youth hostel. Net als in Tanner’s Hatch, had zich ook daar een bijzonder gezelschap verzameld… Het werd een memorabel kerstdiner met Christmas crackers (kennismaking), imaginaire schietpartijen en elderflower gin!

Toen ik trouwde en kindertjes had gekregen, werd kerstavond met het gezin doorgebracht – en dat doen we nog steeds en dat is erg knus en fijn. Eerste en Tweede Kerstdag werden met de schoonfamilie doorbracht. In de familie hadden ze heuse kersttradities. Een stevige wandeling van Castricum door de duinen naar Wijk aan Zee, iets drinken bij Sonnevanck (toen nog een soort vrijplaats waar alternatief volk bijeenkwam, inclusief WEPS, de Vereniging van Welstellende Eigentijdse Progressieve Senioren), terug met de bus. Eten. Ik was in een muzikale familie terechtgekomen, dus het waren muzikale avonden. In het begin leuk, maar op een gegeven moment was ik er ook wel weer klaar mee…

Op de scholen waar ik werkte, was het kerstfeest altijd een jolige boel met toneelstukjes, liedjes, moppen en veel te veel eten bij een grote kerstboom die vol lichtjes en glitters hing. Dat is op mijn huidige (vrije)school wel anders. Daar wordt het kerstfeest sfeervol en stemmig gevierd, er heerst een fijne sfeer in de school. Niks drukte en lawaai… De leerkrachten brengen een oud kerstspel ten tonele: het zgn. Oberufer kerstspel.

Uit de landstreek bij het Bodenmeer, vertrokken in de 16de eeuw groepen boeren richting het oosten. Zij streken uiteindelijk neer in wat nu de grensstreek is van Tsjechië, Oostenrijk en Hongarije. Daar bouwden de Duitstalige immigranten een bestaan op. De oorspronkelijke taal en cultuur van deze boeren bleven, door de geïsoleerde ligging van hun woongebied, eeuwenlang bewaard. Voor de taalkundige Karl Julius Schröer was dat rond 1850 zo interessant dat hij er een studie van maakte. Hij ontdekte dat de boeren al eeuwen lang ook hun eigen kerstspelen opvoerden in de kersttijd. Spelen die, sinds hun immigratie, wat taal en vorm betreft bijna ongewijzigd waren gebleven. Rudolf Steiner werd zo gegrepen door die kerstspelen dat hij ze nieuw leven inblies.

Ook op mijn scholen wordt nog elk jaar het kerstspel opgevoerd. Ik heb al twee keer meegespeeld en hoewel ik niet meer dan vier tekstregels in mijn hoofd gepropt krijg en dus maar een klein rolletje ambieer en krijg, vind ik het heel leuk om eraan mee te doen. Gisteravond voerden we ons kerstspel op voor ouders en belangstellenden, in een propvolle zaal. Vanmorgen speelden we tweemaal voor de kinderen. En toen begon de kerstvakantie.

Het is intussen stil in mijn kamer. De muziek uit de CD-speler is verstomd… Het is tijd om de computer uit te schakelen en onder de wol te kruipen met een lekker boek. Ik lees momenteel Het Kindeken Jezus in Vlaanderen, geschreven in heerlijk Vlaams door Felix Timmermans (Lier 1886–1947, bekendste roman: Pallieter) en voor het eerst uitgegeven in 1917. Het is een parafrase van het evangelieverhaal, waarin Christus in Vlaanderen wordt geboren. Kwestie van in de kerstsfeer te blijven…

Kerstspel 02
Om redenen van privacy-technische aard heb ik zwarte balkjes aangebracht… 

 

Geplaatst in Mijmeringen | 10 reacties

Indrukwekkend

Toen ik nog in Antwerpen woonde, ging ik met enige regelmaat naar voorstellingen in de Studio Herman Teirlinck, een opleidingsinstituut voor toneel & kleinkunst. Een van de jaarlijkse hoogtepunten waren de musicals die de studenten opvoerden met als absoluut hoogtepunt de Rocky Horror Picture Show. In de SHT maakte ik kennis met het fenomeen musical.

Sindsdien heb ik niet zoveel musicals meer gezien. Behalve Jesus Christ Superstar konden en kunnen (Nederlandse) musicals me niet echt bekoren… Ik vind ze vaak gekunsteld en de muzieksoort doet me weinig. Van één musical heb ik spijt dat ik ‘m niet heb gezien: de musical Ludwig2. Vrouwlief en de kinderen gingen kijken toen we op vakantie waren in Allgäu, in het theater aan de Forggensee. Zij kwamen wild enthousiast naar buiten – en de CD hebben we tijden grijs gedraaid. In 2019 wordt Ludwig2 weer opgevoerd. Hmm… zal ik!?

Gisteren echter gingen we op uitnodiging van zoonlief mee naar Katwijk om te kijken naar Soldaat van Oranje. Deze musical draait al jaren – en al jaren verkondig ik dat ik er wel eens naartoe wil. Zoonlief trakteerde pa en ma voor hun jaardagen.

De autorit door de donkere polders ten zuidwesten van Schiphol had iets lugubers, vonden wij. Er hing een onaangenaam gevoel van drukte… Uiteindelijk reden we het terrein op van een oude vliegbasis, Valkenburg, waar Soldaat van Oranje gespeeld wordt in Theater Hangaar. Wat een locatie! Best een beetje surrealistisch!

dav

We waren vroeg en dronken eerst wat in de grote hal. Hoewel het een grote, hoge ruimte is, zijn de inrichters erin geslaagd er een gezellige sfeer te creëren. Daar kunnen de jongens en meisjes van de VUE bioscoop in Alkmaar nog wat van leren!

dav

Over de voorstelling kan ik kort zijn: indrukwekkend, meeslepend, goed gezongen en geacteerd, en technisch waanzinnig mooi voor mekaar. Een echte belevenis… Vrouwlief ontmoette er een oud-collega: die kwam voor de 12de keer kijken. Nou, dat zegt wel wat hé. Net als het feit dat deze musical al zolang draait…

Wij zaten op de eerste rij, in het midden. De favoriete plek van zoonlief maar angstvallig gemeden door zijn ouders. Echter, vanaf deze plek zaten we middenin het verhaal. Soms was het jammer dat we niet het complete overzicht hadden, maar daar valt prima mee te leven. Foto’s maken mag niet, we deden het stiekem toch wel.

IMG-20181214-WA0000

sdr

Geplaatst in Cultuur, Uncategorized | Een reactie plaatsen

MMH

Vanavond zaten we alweer in De Vest… Elke vrijdagavond genieten we van Marc-Marie Huijbregts als tafelheer bij DWDD. We wilden hem wel eens live meemaken. Een geslaagde avond, een leuke oudejaarsconference waar Nederland zich op kan verheugen!

Geplaatst in Cultuur | Een reactie plaatsen

Een Iers avondje

Vanavond woonden we een voorstelling bij van de Ierse dans- en muziekgroep Rythm of the Dance – en dan nog wel hun Christmas Special!

Tegen een Iers Anton Pieck-achtig decor werden wervelende (tap)dansen opgevoerd, kleine balletten gedanst en romantische kerstliedjes gezongen… Uiteraard werd het publiek geregeld uitgenodigd om mee te klappen. Meezingers werden ons gelukkig bespaard, al werd het onvermijdelijke Whiskey in the Jar op een gegeven moment ten gehore gebracht… De band was geweldig en ook van de dansers hebben we genoten.

Het was een kostelijke avond, een laatste (?) Keltisch moment dit jaar!?

Volgende week gaan we misschien nog naar Schagen, waar Vox Humana zondagavond o.a. Engelse Christmas zingt in de Grote Kerk…

Geplaatst in Cultuur, Muziek | Een reactie plaatsen

Koninklijke muziek

Gisteren vermande ik me en samen met vrouwlief ging ik naar de VUE, de nieuwe bioscoop in Alkmaar die grossiert in ongezelligheid: zelfs een reusachtige kerstboom kan deze filmbunker niet ontdoen van zijn volkomen onpersoonlijke, kille uitstraling…

Dit gezegd zijnde (dat moest er toch even uit…): we gingen kijken naar Bohemian Rhapsody, een film over de geweldige jaren ’70 rockband Queen en met name ook over de frontman van de band: Freddie Mercury.

Rami Malek vertolkt op weergaloze wijze de rol van Freddie. Hij zet in mijn ogen een bijzonder mens neer: Farrokh Bulsara (geboren in Stone Town, Zanzibar op 5 september 1946, bezweken aan AIDS in Londen op 24 november 1991), beter bekend als Freddie Murcury.

Het is natuurlijk ook een muziekfilm! Ik ben nooit een fan geweest van Queen, in die zin dat ik ál hun elpees (en later ceedees) in mijn collectie had. Maar ik was dan toch wel weer fan genoeg om hun muziek op tape te hebben: hun albums Sheer Heart Attack en A Night at the Opera heb ik ‘grijs’ gedraaid op mijn cassetterecorder. Queen was groot genoeg om altijd op mijn radar te blijven… maar ik denk dat ik vooral de hits ken; hun latere albums heb ik nooit integraal gedraaid en ken ik dus eigenlijk niet.

In de film komen vooral hun bekende nummers aan bod. Dan merk ik dat de muziek van Queen toch tot mijn wezen behoort, songs als Love of my life, Now I’m here en  Who Wants to Live Forever zijn gewoon schitterend en roepen herinneringen op aan een tijd die achter ons ligt, een tijd waarin geweldige muziek werd gemaakt, een tijd waarin muziek (bijna) alles was waar je voor leefde… en dat ontroert me. Telkens weer, merk ik…

Queen - Bohemian Rhapsody

Geplaatst in Mijmeringen, Muziek | Een reactie plaatsen

NOvember…

Vandaag is het 1 december. November is voorbij. Voor mij was november dit jaar NOvember. Ik had me voorgenomen om een hele maand NO druppel alcohol te drinken. WHY!? Om verschillende redenen… Ik houd van een biertje of iets anders op zijn tijd, nooit extreem, meestal eentje per dag, een enkele keer eentje meer, af en toe ook even niet(s). Ik wilde bewijzen aan mezelf dat ik langere tijd zonder kan. En ik was benieuwd naar wat het met me zou doen.

De maand NOvember is dus voorbij en ik ben slechts tweemaal gezwicht. Beide keren voor een (dezelfde) rode wijn: een zgn. primitivo. De wijn, afkomstig van de primitivo druif, is krachtig en donker van kleur. Herkenbare primitivo aroma’s zijn tonen van bramen, kersen, specerijen, anijs, chocolade met een bittertje. De primitivo smaakt elegant, soepel en intens en doordat er veel tannines inzitten, kan de wijn vrij lang bewaard worden.

Ik had er nog nooit van gehoord maar mijn jongste broer, met wie ik vorig weekend op stap was in de Achterhoek, wel! In restaurant De Liefde te Doesburg werd deze wijn ook nog op een bijzondere wijze geserveerd, nl. in een glas waarvan de bodem met stoom kort verhit was, waardoor de aroma’s zich des te meer ontplooiden. Het was een prachtige & krachtige smaakervaring… Dus toen ik donderdag zag dat er een primitivo op de wijnkaart staat in De 13 Balken, zwichtte ik voor een tweede keer.

Wat heeft NOvember me gebracht? Twee dingen. Eén. Voor mij is iets niet doen makkelijker dan iets met mate doen, zo bleek maar weer. Niets menselijks is mij vreemd. Twee. Een mens is fitter als hij geen alcohol tot zich neemt. Om dat te weten moet je niet gestudeerd hebben. Kortom, het experiment is mij uitstekend bevallen!

Vandaag is het 1 december. Vanmiddag moest ik in de abdijwinkel te Egmond zijn en ik zag dat de nieuwe abdijbrouwerij een Abdijbock had gebrouwen. December, het kan nog net, een bockje! Dus… zit ik dubbel te genieten van een lekker bockbier. Dubbel want lang geleden én een goed geslaagde bock!

Geplaatst in Persoonlijk | 2 reacties