Spruitjes

Wow! Als ik de luiken ophaal kijk ik tegen een duistere, grijze wereld aan… mist! Het besluit valt al gauw: een ochtend thuis! Ik sla de laptop open en werk wat voor school, heerlijk ongestoord… Vervelend detail: ik ben verkouden, ’n cadeautje van school…

Na de lunch (König Ludwig Brot met Schwarzwalder Schinken en Grünländer Käse) stappen we de buitenlucht in. Er staat een kil windje en ik ben blij als we het bos inlopen. Vandaag blijft de auto staan, we vertrekken vanaf ons vakantiehuis…

We lopen door de Drohnvallei en volgen het riviertje een hele tijd stroomopwaarts. De herfstkleuren zijn alom aanwezig, wat jammer dat de zon niet van de partij is…

We volgen een tijdje een Traumschleife. Door een zijvalleitje van de Drohn stijgen we gestaag. Er verschijnt wat blauw aan het uitspansel maar echt zonlicht op het landschap krijgen we niet. We rusten uit op een leuk bankje bij een groepje bomen. De met marsepein gevulde chocolade smaakt uitstekend!

Er volgt nu een stukje ongebaande route want het pad is met bramen overwoekerd: we bunkeren door het bos omhoog waar ergens een asfaltweggetje moet lopen.

Even later klimmen we het bos uit en lopen naar het dorpje Haag. Hier pikken we de route naar Santiago de Compostela op waarlangs we terugkeren naar Gräfendrohn (verder gaan we niet :-)).

In Haag komen we langs een gerestaureerd Backhaus. Op een infopaneel wordt uitgelegd dat er vroeger drie Backhauser in Haag waren. Elk Backhaus werd gebruikt door een aantal gezinnen, net zoals dat ook met bronnen en waterputten ging. Dit Backhaus is gerestaureerd en doet o.a. tijdens dorpsfeesten weer volop dienst.

We lopen hier vrij hoog en open, de wind heeft vrij spel en in de verte zien we de ‘toppen’ van de Hunsrück liggen: een langgerekte heuvelrug met als hoogste punt de Erbeskopf (818 m).

Na een goeie kilometer verdwijnen we weer in het bos. Heerlijk die beschutting! De aangegeven route wijkt af van de route die op de kaart staat. Net als gisteren volgen we de bewegwijzering. Ik oefen gelijkmoedigheid. We maken zeker twee kilometer extra!

Over prachtige boswegen dalen we af naar Gräfendrohn. We komen naast ons huis uit…

Ik heb kookbeurt. Dat wordt dus piepers koken, worst bakken en spruitjes klaarmaken. En een griesmeelpuddinkje na. Herlich!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Vakantie, Wandelen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Spruitjes

  1. Weer een leuk verslag van een mooie wandeling. Inderdaad jammer van de zon. Hier ook een sombere dag. Zijn we niet meer gewend.

  2. M.van Erk zegt:

    Het is weer genieten van je vakantieverhalen.Veel plezier nog en hopelijk vandaag een zonnetje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s