Diederik

Diederik is de naam van een duiningang tussen Egmond Binnen en Bakkum Noord. Daar parkeerden we vanmorgen onze bbb (blauwe bescheiden bolide) en maakten een mooi rondje onder een staalblauw uitspansel. Hoewel het windje vrij strak en fris stond, was het warm genoeg om al gauw de sweater uit te trekken en op te bergen in de rugzak.

Vanaf de parkeerplaats kronkelt een breed pad het duin in. Een eenzame berk houdt hier de wacht. Hij gaat elke keer weer op de foto! Hij heeft blijkbaar geen last van de droogte, want geen blaadje aan zijn takken is vergeeld.

We komen langs een perceel dat vorig jaar in juli – zo getuige mijn blog – nog open was en vol stond met kattenstaart. Nu is het begroeid met metershoog struikgewas en is het open karakter helemaal verloren gegaan. Zó snel kan het gaan, stellen we vast! Het valt niet mooi meer te fotograferen, hoewel ik nu wel spijt heb dat ik toch niet heb afgedrukt…

Voorbij bungalowpark Mooyeveld ligt een fleurige akker begroeid met tuinradijs (aldus ObsIdentify) in bloei: een genot om naar te kijken!

We vervolgen onze wandeling en komen op het fietspad, waar we linksaf gaan. Net als in andere delen van de duinen valt het ook hier op hoe overvloedig de duindoorn zijn bessen draagt dit jaar!

Even verderop, net voor we het fietspad weer verlaten, komen de de Vrolijke Schapen weer tegen! Het grootste deel van de kudde ligt te herkauwen in de schaduw, maar er zijn ook dappere Vrolijke Schapen die zich niets aantrekken van de felle zon en zich hebben neergevlijd buiten de verkoelende beschutting van het geboomte. En weer andere gaan gestaag door met hun werk: grazen, grazen, grazen.

We lopen over een oud klinkerpaadje om vervolgens rechtsaf een zandpad in te lopen.

We komen op het Doornvlak. Hier waren we twee weken geleden ook, we kwamen toen wel van de andere kant.

We steken door naar de Wei van Brasser. Vanuit een ooghoek zien we hoe vier paarden elegant naar het water draven om zich te gaan laven aan wat rest van het grote duinmeer…

Van hier is het nog een half uur lopen om terug op de parkeerplaats te komen. Sommige wegen in dit gebied lopen kaarsrecht en zijn stille getuigen van de tijd dat hier landgoederen lagen…

Dit bericht werd geplaatst in Duinen, Wandelen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s