Afstand bewaren!

Aan het eind van de ochtend ontving ik een Amber Alert: Keep your distance! is de boodschap. Heel goed dat ze de mensen daarvan doordringen, ook op deze manier. Zonet lees ik op Facebook dat Natuurmonumenten een oproep doet om naar huis te gaan, hun natuurgebieden worden overspoeld met mensen die de natuur opzoeken: GA NIET DE NATUUR IN VANDAAG! #SocialDistance #Corona. Ik begrijp het wel, we moeten elkaar de ruimte geven…

Ik begrijp ook dat mensen de natuur opzoeken. Waar kun je nog heen? Musea, bioscopen, pretparken, zwembaden, sporthallen en -terreinen, concertzalen, uitspanningen, speeltuinen… alles is dicht. We hebben de behoefte om er op uit te gaan, dat is ons de afgelopen tientallen jaren aangeleerd. Ik voel dat zelf ook, al woon ik in een fijn huis, in een fijne straat, in een fijne buurt met volop groen; ik heb een fijne tuin en ik heb een fijne collectie boeken die ik nog wil lezen en ik heb een televisie; ik heb mijn computer en mijn smartphone, digitale lijnen naar de buitenwereld… En toch… ik ben vandaag de natuur in getrokken. De lente zit in de lucht, het is prachtig weer (zij het wat fris) – ik wil wel! Echter, ik ga wandelen als het buiten rustig is, ’s ochtends vroeg of helemaal aan het einde van de middag. Dan zijn er minder (weinig zelfs) mensen op pad. Dat moet toch kunnen? Blijven kunnen? Ik hoop het! Maar als het niet meer mag, dan zal ik gehoor geven aan de oproep en thuis blijven. Simpel zat. Geen discussie.

Zondag 22 maart 2020

Het is half negen als we parkeren bij de parkeerplaats aan het einde van het Vlasgat. We maken ons gebruikelijke rondje.

2020-03-22 00 Geestmerambacht

Eerst lopen we langs ’t Lamslik. In de beschutting van de rietkraag dobberen grauwe ganzen, een koppeltje futen en ook enkele soorten eenden. Ik maak heel wat foto’s van de ganzen, misschien ga ik wel een ganzenbord ontwerpen…?

2020-03-22 02 Geestmerambacht

In de rietkraag bloeien dotterbloemen.

2020-03-22 04 Geestmerambacht

Hier en daar wordt het struikgewas wit gekleurd door de bloemetjes van de sleedoorn. Hopelijk groeien daaruit een hoop sleedoornpruimpjes die ik dan in het najaar in jenever kan leggen om een lekker winterdrankje mee te produceren. Bijen om de bloempjes te bevruchten zijn er niet, het is te koud, maar volgens mij zijn dit soort vroegbloeiende struiken windbloeiers. Nou, wind staat er genoeg!

2020-03-22 01 Geestmerambacht

2020-03-22 03 Geestmerambacht

Er loopt nog haast niemand, maar dat verandert als we bij de Zomerdel komen: zowel op het fietspad als op het wandelpad langs de grote plas is er beweging: mensen die hun hond uitlaten, wandelaars net als wij, hardlopers, een enkele fietser. Het valt ons op dat iedereen afstand houdt en mekaar met een boog passeert. Behalve de hardlopers, die doen alsof er niets aan de hand is… Nou zou ik over hardlopers een heel akelige opmerking kunnen maken, maar dat doe ik niet, ik houd me in.

2020-03-22 05 Geestmerambacht

We beklimmen de uitkijkheuvel bij de zuidwestpunt van de plas en hebben van daarboven een schitterend uitzicht over de Kleimeer, dat bijzondere stukje Noord-Holland waar de tijd ruim 350 jaar min of meer heeft stilgestaan…

2020-03-22 06 Geestmerambacht

Vanaf nu volgen we het pad langs de Kleimeer. Zo druk als het 100 meter rechts van ons is, langs de Zomerdel, zo rustig is het hier. We komen welgeteld zes andere mensen tegen. Honderden ganzen roepen tussen het riet, en we horen ook andere vogels. Het krioelt van de tjiftjafs in het struikgewas onder de populieren. In een boom zien we een roofvogel zitten, ik denk een sperwer. Denken!? nou ja, ik weet het haast wel zeker.

2020-03-22 07 Geestmerambacht

Het fijne van het pad langs de Kleimeer is dat het helemaal onverhard is. Dat versterkt voor mij het gevoel van buiten zijn, in de natuur. Op een gegeven moment passeren we een greppel waarin water staat, ik zie een blauwe schicht wegschieten: een ijsvogel! We blijven een tijdje staan kijken: het beestje komt terug en gaat op een takje boven het water zitten. Het is te ver weg om hem goed te zien en om hem te kunnen fotograferen, maar zijn roze-rode borstveren geven zijn aanwezigheid prijs, en als hij weer opvliegt, schitteren zijn helblauwe veren in het zonlicht.

2020-03-22 08 Geestmerambacht

Dit bericht werd geplaatst in Natuur, Wandelen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Afstand bewaren!

  1. Zo zitten wij ook te dubben, kan je het nog maken of niet meer. Onze aanpak is vooralsnog hetzelfde als die van jou, wandelen op rustige momenten.

  2. Ximaar zegt:

    Ik loop elke dag een kilometer of 8. Begon vanwege bestraling en een hormooninjectie. Later bedacht ik dat het ook goed was tegen m’n botontkalking. Voel me er goed bij en heb zo wat weerstand opgebouwd. Heb ook minder last van hooikoorts. Ken inmiddels elk pad en elke weg en doordeweeks had ik die volledig voor mezelf. Nu lopen er ineens hordes mensen door de stille kant van De Hout. Als ik zo’n kudde zie, dan keer ik om en neem een ander pad. Ik ben idd ook op andere tijden gaan lopen. Bijvoorbeeld toen de Koning tot het gepeupel sprak. Kan je tegenwoordig makkelijk terugkijken. Maar ook in buitenwijken lopen weinig mensen. En anders steek ik over naar de andere kant van de weg, Zelfs met de Kennemerstraatweg gaat dat eevoudig, ook daar rijdt bijna geen vrekeer meer. Ik loop alleen en zonder hond. Laat dus mezelf uit. šŸ˜‰ Vandaag was het overigens ook rustiger met de lopers. Was een beetje koud en sommige mensen beginnen het inmiddels beter te snappen.

  3. Pingback: Corona-wandelen in het Geestmerambacht | tsjiess

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s