Een uur of wat zon (en bernagie)

Oh wat geniet ik van de afwisseling in het weer. Ik zeg niet dat ik het de afgelopen vijf, zes weken niet fijn vond dat het zonnetje zowat doorlopend stond te stralen, maar van de regendag gisteren en het saaigrijze weer vandaag heb ik óók genoten. En dan… aan het eind van de middag… bam! breken de wolken open en de zon knalt er doorheen. Dan geniet ik dubbel van de zon… Geef mij maar een vakantie in… Schotland, inderdaad, hoezeer ik in vorige meivakantie ook van Griekenland heb genoten.

Woensdag 29 april 2020

Op de buienradar hebben we het al gezien: de volgende lading wolken met daar achter een nieuw regengebied zijn in aantocht, dus we laten er geen gras over groeien en rijden naar het voor de trouwe lezer inmiddels welbekende Vlasgat alwaar we onze bolide achterlaten om gezwind aan de wandeling te beginnen. Gezwind… is de bedoeling. Een aanstormende skater blijkt een bekende van school te zijn, en wat later komt er nog iemand van school aanlopen. Het gesprek gaat over wandelen, het Geestmerambacht, de Kleimeer, de ijsvogel en de uil, en de film die ik vele jaren geleden met leerlingen van mijn Griffelklasje opnam ín de Kleimeer… sweet memories. Mijn telefoon gaat. Vrouwlief vraagt waar ik blijf. Zij heeft al kneutjes en roodborsttapuiten gesignaleerd. Ik spoed mij naar het dijkje… waar ik nog op tijd ben om het kneutje vast te leggen; de roodborsttapuit houdt zich onzichtbaar schuil in of achter de braamstruiken.

2020-04-29 04 Kleimeer

Het valt ons op dat er in de loop van de afgelopen weken wat meer volk wandelt bij de Kleimeer, en velen zijn gewapend met verrekijker en/of camera, deze laatste vaak voorzien van enorme toeters van telelenzen… Zo geraken we vandaag aan de praat met twee dames die hier geregeld komen en naar vogels speuren. Zij zouden graag de blauwborst zien, en wij moeten hen teleurstellen; dit mooie vogeltje heeft zich ook aan ons niet meer vertoond sinds een week of twee, wat ons best zorgen baart: opgegeten? We nemen afscheid en wandelen verder over het dijkje aan de westkant van de ‘oude’ Kleimeer, met uitzicht over het natuurgebied. In het riet krrie’ten de rietzangertjes en wellicht ook een enkele karekiet. Mijn ongeoefende oor onderscheidt het verschil (nog) niet.

2020-04-29 05 Kleimeer

Bij de Nauertogt gekomen, zien we beweging in het water bij een betonnen buis onder een aarden berm. De familie Meerkoet komt de buis uitgezwommen: pa, ma en drie kleintjes die verdacht veel op Krakras lijken (een bekende naam voor de liefhebbers van Paulus de boskabouter).

2020-04-29 06 Kleimeer

We lopen over het pad aan de andere kant van de sloot. Zó fijn dat je ook dit stuk onverhard kunt lopen, tussen hoge grassen, fluitenkruid en raapzaad…

2020-04-29 07 Kleimeer

Bij de ingang van het Geestmerambacht nemen wij het dijkje dat weer terugvoert naar de Kleimeer. Hoog in de bomen zingen de nachtegalen… lager bij de grond en binnen het bereik van mijn lens, brengt een zwartkop zijn deuntje ten gehore.

2020-04-29 09 Kleimeer

In de strook riet die tussen het pad (op het dijkje) en een wat bredere sloot ligt, groeien langzaam maar zeker tal van struiken en heesters: een symfonie van groenschakeringen ontvouwt zich voor onze ogen. Hier horen we behalve de zwartkop ook de tjiftjaf, het roodborstje, de fitis en het winterkoninkje. Dieper in het riet toetert de roerdomp een enkele keer. De snor laat zich vandaag niet horen en net als we hebben vastgesteld dat de kiekendief zich niet laat zien, komt deze machtige roofvogel het toneel opgevlogen… Her en der veroorzaakt hij commotie en zien we allerlei vogels uiteen zwermen. In een beschutte hoek in de bomensingel blijkt een appelboom te groeien (en nu te bloeien).

2020-04-29 08 Kleimeer

2020-04-29 10 Kleimeer

Aan de horizon stapelen de wolken zich op. De zon wordt eerst gesluierd maar uiteindelijk verdwijnt ze volledig achter een dik pak wolken. Het wordt frisjes en bovendien tijd om huiswaarts te keren.

2020-04-29 12 Kleimeer

2020-04-29 11 Kleimeer

Aan de waterkant zie ik een opvallende plant: bernagie, ook wel komkommerkruid genoemd! Het is van oorsprong een plant uit het Middellandse Zeegebied maar via tuincentra en vervolgens vanuit tuinen is de plant in onze regionen verwilderd en houdt hier goed stand. De Latijnse naam is Borago officinalis – de toevoeging ‘officinalis’  wijst erop dat aan de plant geneeskundige werking werd toegeschreven. Wikipedia meldt:

Reeds bij de Grieken stond de plant om zijn opbeurende werking bekend. In de tweede eeuw na Christus werd een mengsel van bernagie en honing gebruikt ter verlichting bij hoesten. Een aftreksel van de bladeren en stengels werd gebruikt om de diurese (afgifte van water door de nieren) en het zweten te bevorderen. Ander traditioneel gebruik is de toepassing bij reuma, verkoudheid en bronchitis.

De plant wordt toegepast ter versterking van de bijnieren en tegen mentale uitputting en depressie. Verder zou bernagie de maag en darmen ondersteunen bij infectie en vergiftiging. De zaden worden ingezet bij prikkelbaredarmsyndroom en bij onregelmatige menstruatie. De zaadolie vindt uitwendig toepassing bij seborroïsch en atopisch eczeem en inwendig bij premenstrueel syndroom en ter preventie van hart- en vaatziekten.

Bernagie bevat een hoog gehalte aan vitamine C (38 mg/100 gram), zink, magnesium, vitamine B6 en biotine. De bloemen zijn rijk aan choline, glucose, fructose, aminozuren en tanninen. De zaden bevatten vooral proteïnen (20,9%) en een olie (38,3%) die rijk is aan gammalinoleenzuur (GLA). Als een van de voornaamste natuurlijke bronnen van GLA heeft borageolie een hoge vlucht genomen in de voedingssupplementenindustrie.

Als voedsel wordt de plant vooral in het Middellandse Zeegebied gewaardeerd als onderdeel van salades en andere zomerse gerechten. Ze heeft een komkommerachtige smaak, de naam komkommerkruid heeft ze hieraan te danken. Behalve de bloemen worden ook de jonge blaadjes als sla of als spinazie gegeten. Ten slotte kunnen de bloemen gebruikt worden om azijn blauw te kleuren. In India wordt een siroop gemaakt van de plant, die in de zomer als verfrissing wordt verkocht.

Als dat niet interessant is!

2020-04-29 13 Kleimeer

2020-04-29 14 Kleimeer

Kijk, dat is het mooie van planten: die vliegen niet weg en daarom kun je ze wat makkelijker op de gevoelige plaat vastleggen. Planten zijn meer mijn ding…

Dit bericht werd geplaatst in Kleimeer, Natuur, Wandelen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een uur of wat zon (en bernagie)

  1. Prachtig al dat moois daar en het blauw van de Bernagie!

  2. tsjiess zegt:

    Wat een plant hé!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s