Taroudant

Zaterdag 15 februari 2020

Krokusvakantie… Meestal zoeken we dan koudere oorden op zoals de Ardennen of, verder weg, Schotland. Dit jaar gaan we ergens heel anders heen: Marokko! Halverwege de zaterdagmiddag stijgen we op vanaf Schiphol en een kleine vier uur later landen we op Al Massira Airport, de internationale luchthaven van Agadir. Daar wacht dochterlief op ons – zij is uit Frankfurt komen vliegen!

We vervullen de nodige formaliteiten (o.a. een document waarin we verklaren niet met het coronavirus in contact te zijn geweest) en pikken onze huurauto op. Dit alles kost veel tijd, want de administratieve molens in Marokko draaien langzaam. Het is dan ook donker als we met onze Fiat Doblo de weg op gaan…

Ons eerste hotel ligt in Temsia, de rit is kort (amper 15 km) maar avontuurlijk, want het verkeer in de omgeving van grote steden is redelijk hectisch: ezeltjes, handkarren, fietsen, brommertjes, motoren, auto’s, bussen, taxi’s, bestelauto’s, triporteurs, vrachtwagens… het krioelt allemaal door mekaar, al is er in de bebouwde kom wel een zekere ordening, want de weg is daar vierbaans, waarbij de binnenste baanvakken voor het snellere verkeer en de buitenste voor het langzamere verkeer zijn bedoeld (met de nadruk op ‘bedoeld’ want niet iedereen conformeert zich aan de bedoeling, als je begrijpt wat ik bedoel…).

We hebben een goede routebeschrijving naar eco-lodge Villa du Souss maar dat voorkomt niet dat het een hele zoektocht wordt, want we vinden geen zijstraatjes. Zijstraatjes althans die beantwoorden aan ons beeld bij het woord ‘zijstraatje’. Uiteindelijk vinden we naast een muur een hobbel-de-hobbel-spoor dat ons de duisternis in voert. Na zo’n 250 meter zien we iemand met een zaklantaarn zwaaien; we rijden er op af en dan… rijden we het land van Aladin in, door een reusachtige, prachtige houten poort, waarachter een sfeervol verlichte oprijlaan, overhangen met sluiers bougainvillea, naar de mooie villa leidt waar we vriendelijk worden ontvangen door Mekki, de eigenaar. We brengen de koffers naar de slaapkamers en installeren ons in de salon, waar muntthee wordt opgediend. Onze Marokkaanse vakantie is begonnen…

Marokko 2020-02 01

Zondag 16 februari 2020

De volgende dag blijkt onze auto een lekke band te hebben… Met de bijgeleverde kruissleutel krijgen we het wiel niet los, gelukkig is onze gastheer zeer behulpzaam en met zíjn gereedschap lukt het wel. Het reservewiel van onder de auto halen is een volgende uitdaging en ook daarbij helpt Mekki ons. De wielen worden verwisseld. Mekki rijdt ons voor naar een bandenbedrijfje en legt uit wat er moet gebeuren; de jonge mechanicien spreekt Frans noch Engels. We nemen hartelijk afscheid van Mekki, volgende week zullen we de nacht voor vertrek doorbrengen in de Villa. Twee agenten komen erbij staan en vinden het allemaal erg interessant, zeker als blijkt dat er niet één maar twee spijkers in de band zitten. Zij spreken wél Frans en zijn bereidwillig genoeg om te tolken. Twee lekken opsporen en plakken, dan ben je wel een uurtje verder… en 40 dirham (= 4 euro) armer! Het profiel van de reserveband is beter dan dat van de originele band, dus daar gaan we mee rijden. Het ‘nieuwe’ reservewiel krijgen we niet onder de auto gemonteerd (de schroefdraad is beschadigd) en dat reist dus de hele vakantie mee tussen de chauffeursstoel en de achterbank…

We rijden zonder problemen naar Taroudant (70 km over een soort snelweg). Binnen de volledig ommuurde stad vinden we een parkeerplekje naast de overdekte Marché aux poissons. Dat moet 20 dirham per dag gaan kosten en dan wordt de auto dag en nacht (gewoon op straat) bewaakt! We lopen door drukke straatjes naar ons hotel, Riad Tafilag. Een lange, donkere gang voert van de straat naar de voordeur, waarachter een weldadige rust heerst. We zijn vroeg, moeten even wachten voor we onze mooie kamers kunnen betrekken. We krijgen muntthee geserveerd aan een tafeltje op de schaduwrijke binnenplaats.

Hoewel het heet is (tegen de 30 graden) lopen we de stad uit en dwalen we een tijdje rond op de Grand Souk, de wekelijkse zondagsmarkt op een groot braakliggend terrein buiten de stad. We kijken onze ogen uit… Wat een kleuren en geuren. En wat is het leven hier compleet anders… We durven (nog) niet zo goed foto’s te maken.

Marokko 2020-02 02

Ik ben vergeten om zonnebrandcrème te smeren, dus lopen we terug naar ons hotel. Daarna gaan we de stad in, waar het steeds drukker wordt. Vooreerst dwalen we nog door een rustiger deel van de stad, door de oude kasbah en langs de indrukwekkende stadsmuur…

Marokko 2020-02 03

Dan lopen we naar de wijken van de stad waar de overdekte souks zijn: de wat luxere Souk Arabe en de wat eenvoudigere (en goedkopere) Souk Berbère. Opnieuw kijken we onze ogen uit. Het is een wirwar van steegjes en gangetjes, grotendeels overdekt, met winkeltjes die alles verkopen wat je maar kunt verzinnen: auto-onderdelen, shampoo, gereedschap, groente, fruit, brood, laptops, lederwaren, kruiden, speelgoed, keukengerei, schoonmaakspullen – verzin het en je kunt het er vinden! De kooplui zijn helemaal niet opdringerig en zeggen meestal heel vriendelijk: “Bonjour, ça va?” We mogen ook foto’s maken.

Marokko 2020-02 04

Marokko 2020-02 05

Daarna lopen we naar een stadspoort aan de andere kant van de stad; buiten de muren ligt de tannerie, de leerlooierij. Het stinkt er en we krijgen meteen takjes verse munt onder onze neus geduwd van de man die ons een gratis rondleiding geeft, waarna we vakkundig een winkeltje worden ingeleid waar we geprepareerde huiden, kleden, riemen, tassen enz. kunnen kopen 😂. Yes, we buy. En we betalen veel te veel, zal later blijken.

Marokko 2020-02 08

De middag is intussen aardig gevorderd en we lopen door de drukke straten terug naar ons hotel. En wéér kijken we onze ogen uit…!

Marokko 2020-02 06

Marokko 2020-02 07

Na het eten gaan we naar onze kamers en vervuld van alle indrukken van deze eerste dag in Marokko, zoeken we algauw de bedstee op…

Maandag 17 februari 2020

Vandaag gaan we een autorit maken, naar de saffraanstad van Marokko: Taliouine. Over deze dag kan ik kort zijn: de rit is prachtig, de landschappen variëren de hele tijd, we zien heel veel arganbomen (Argania spinosa), kuddes schapen en geiten, velden met verdorrende pompoenen. Het decor wordt gevormd door de bergen van het Atlasgebergte aan de ene kant, die van de Anti Atlas aan de andere kant. Taliouine zelf is niet interessant en het is ook niet de tijd van de saffraan, maar in de omgeving van het oude kasteel (kasbah, in verval…) maken we een leuke wandeling.

Marokko 2020-02 09

Marokko 2020-02 10

Marokko 2020-02 11

Marokko 2020-02 12

Behalve héél veel arganbomen (uit de noten wordt de beroemde arganolie geperst) zien we ook bloeiende amandelbomen. Dat is leuk, want deze bomen bloeien maar twee weken en we treffen het dus bijzonder goed dat dat nú is!

Marokko 2020-02 13

Wat ons vandaag vooral opvalt, is hoe droog het is. Overal zie je smalle en ook héél brede rivierbeddingen, maar water!? Ho maar! Het is een wonder dat er nog blaadjes aan de bomen zitten en dat de amandelbomen bloeien. En wat die geiten en schapen vreten… geen flauw idee! Er groeien heel wat cactusachtige planten… Later horen we dat het hier al anderhalf jaar niet heeft geregend!

Marokko 2020-02 14

Marokko 2020-02 15

De terugrit is wat saaier dan de heenrit. En de laatste 40 km over de N10 zijn buitengewoon enerverend. In de stad mogen we weer bij de vismarkt parkeren, wat op zich al een avontuur is en stalen zenuwen en stuurmanskunst vergt. In tegenstelling tot gisteren is de markt open en voor we naar het hotel lopen, nemen we er nog een kijkje. Ook hier zijn de kooplui weer vriendelijk en beantwoorden ze zo goed en zo kwaad als het gaat in hun beste Frans en Engels onze vragen.

Marokko 2020-02 16

We eten weer in het hotel, onze tajines staan al op het houtskoolvuurtje te pruttelen!

Marokko 2020-02 17

Morgen verkassen we, naar Tafraout, gelegen in de bergen (de Anti Atlas).

Dit bericht werd geplaatst in Vakantie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Taroudant

  1. Prachtige foto’s van een bijzonder land.

  2. Marjanne van galen zegt:

    Wauw wat een mooie reis,geweldig!

  3. Hilde zegt:

    Mee genoten. Alleen de geuren en de warmte moest ik erbij fantaseren. Vraagje: wie heeft er gereden?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s