HebCelt take-off

Vanavond om half zeven gaan de poorten open van het HebCelt muziekfestival… Maar voor het zover is, heb ik nog een vervelend varkentje te wassen en ga ik door een andere ‘poort’: die van het Western Isles Hospital van Stornoway.

Mijn rug protesteert in alle heftigheid tegen elke beweging die ik maak. Ik heb iets méér nodig dan de gebruikelijke ibuprofens… Onze ‘huisbaas’ brengt ons in zijn auto naar het ziekenhuis. Na wat administratieve formaliteiten komt er een dokter die veel vragen stelt en me onderzoekt. Hij adviseert om bij thuiskomst toch maar eens een MRI-scan te laten maken. Voor nu schrijft hij zware pijnstillers voor en: “Keep gently moving around and listen very carefully to your body.” Nou, de signalen van het lijf vallen niet te negeren, dus dat komt wel goed. Ik krijg een doos pillen mee en ik moet ook uit eigen voorraad ibuprofen blijven slikken.

Onze landlord komt ons ophalen. De rest van de ochtend en een groot deel van de middag slaap ik. Rond half vijf besluiten we om naar de Tesco te wandelen. De hele dag vielen er pittige buien maar nu is het droog en de zon komt er zelfs door.

Hierboven enkele ‘sfeerbeelden’ van Stornoway: de visrokerij, de brouwerij (tijdelijk gesloten 🤔) en An Lanntair (Het Havenlicht, cultureel centrum). Ons appartement bevindt zich in de straat rechts van An Lanntair, knal in het centrum van Stornoway en op 100 m van de slagerij die wereldberoemd is vanwege zijn black pudding (bloedworst).

Vrouwlief vertrekt om half zeven naar het festival, ik neem nog even rust. Kim Carnie sla ik – helaas – over, ik wil halverwege het optreden van Mànran gaan kijken. En dat lukt. Wat een ge-wel-di-ge band is dat toch! Na het optreden kopen we hun derde CD en die laten we natuurlijk signeren!

Dan staat Beinn Lee klaar, een jonge band van Uist, waar we in Portree net een CD van hebben aangeschaft. Leuk, maar ze kunnen (nog) niet tippen aan Mànran… De laatste band is The Tidelines. Die zijn erg populair in Schotland; ik vind het een rock-achtige band met een Schots randje. Mijn rug en de voeten van vrouwlief geven aan dat het zoetjesaan tijd is om ons appartement op te zoeken.

De weergoden hielden rekening met HebCelt en hielden zich netjes in. De duisternis valt over de Outer Hebrides en dus ook over Stornoway en HebCelt… Nog een paar pillen slikken en onder de wol dan maar! Goodnight!

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op HebCelt take-off

  1. Ach wat een pech, zo’n opspelende rug. Gelukkig nog iets mee kunnen maken van het festival. Rustig aan dan maar. Hopenlijk zakt de pijn. Sterkte maar desondanks ook veel plezier!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s