Zuidpunt van Europa

Het ontbijt wordt hier pas vanaf half negen geserveerd, knap laat vind ik! Vooraf lopen we even een rondje om het hotel om te kijken naar de woeste baren die zichzelf te pletter rollen tegen de rotsen en de huizen… Dan gaan we naar binnen voor wat ik moet benoemen als waarschijnlijk het lekkerste ontbijt ooit…

Naast al het lekkers wat je op de foto ziet, krijgen we nog een zacht gekookt eitje, brood, jams en honing, en Griekse yoghurt met nootjes en rozijnen. En heerlijke koffie! Ik kan de nieuwe dag wel aan na al dat genieten!!

We hebben nog geen 3 km gereden en zien in het dorpje Alika een wegwijzer voor wandelaars. Waarheen is een raadsel, althans voor nu want tijdens ons rondje bij Alika komen we een local tegen die vertelt dat het pad naar een strandje gaat met een cave die op hete zomerse dagen schaduw biedt.

Eén kilometer, één uur… Er is zoveel te zien tijdens zo’n wandelingetje! Torenhuizen natuurlijk, een vervallen kerkje, we vinden zelfs een paar mooie orchideetjes…

We rijden verder naar Vathia, parkeren de auto onderaan het dorp en klimmen langs weinig gebruikte paadjes omhoog tot we in de oude steegjes terecht komen. De meeste torens staan hier nog te vervallen, alleen aan de oostzijde van het dorp is een aantal huizen gerestaureerd en bewoond.

Net voorbij Vathia maken we een fotostop en zien een prachtig pad afdalen richting zee. Dat lijkt ons wel wat…

Bizar! Als we aan dit wandelingetje beginnen waaien we nog zowat uit onze broek; als we een uurtje later weer boven komen, is de wind behoorlijk gaan liggen.

Onze volgende stop is het dorpje Porto Kagio. Er is niet veel te zien maar het ligt erg mooi aan een beschutte baai. We drinken er een Griekse koffie aan een tafeltje aan zee.

Ten slotte rijden we tot het punt waar het asfalt stopt. Hier vertrekt een pad naar de vuurtoren die op het meest zuidelijk puntje van Europa staat: Kaap Tenaro. En daar willen we geweest zijn! Het is ongeveer 2 km lopen naar de vuurtoren. We zijn niet de enige wandelaars maar wel de laatste die aan de wandeling beginnen dus bij de vuurtoren hebben we het rijk alleen. Tenminste… als je de vuurtorenwachter niet meerekent! Niet ver van de parkeerplaats komen we eerst twee archeologische opgravingen tegen, bij een ervan liggen mooie mozaïeken zomaar in de openlucht!

Tijdens de wandeling zien we talloze bloemen die we niet kennen. De camera draait overuren…

Na de wandeling rijden we terug naar Porto Kagio en gaan daar een hapje eten. We bestellen een Griekse salade en als hoofdgerecht gehaktballetjes. Dat is een misser: we krijgen elk een bord met alleen maar gehaktballetjes erop. Gelukkig zijn ze wel erg lekker. Het witte huiswijntje dat ik bestel is weer heel lekker. De Grieken hebben prima wijnen!

Het is al donker als we terug in ons sjieke hotel aankomen.

Dit bericht werd geplaatst in Vakantie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Zuidpunt van Europa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s