La campagne pure

Het is zeven uur – de kerkklok van Plaisance heeft het me zonet gemeld – en ik zit aan ons tafeltje te puffen. Curvalle, ons ‘dorp’, ligt al enkele uren in de schaduw van de rots maar dat maakt niks uit, het is gewoon drukkend warm. En toch hebben we ook vandaag weer een actieve dag gehad.

Om half negen halen we brood & croissants op bij de épicerie en vertrekken over de D106 richting Saint-Juéry, door de vallei van Le Gos, een riviertje dat zich net boven Plaisance in Le Rance stort. We genieten van de rit door koele bossen, met af en toe uitzicht over de heuvels. Wild is het hier niet, maar wel mooi! We passeren schilderachtige boerderijen en gehuchtjes, en opeens is er iets dat alles slaat: Saint-Michel de Castor.

Wat doet zo’n reusachtige kerk in the middle of nowhere!? Een paar km verderop zien we Le Cayla tegen een heuvel liggen. We rijden verder, we willen niet te laat aan de wandeling beginnen i.v.m. de warmte. We parkeren de auto in Saint-Juéry onder een boom op een klein pleintje. Er staat een klein gebouwtje: W.C. De urinoirs hangen vol spinnenwebbben en de dames moeten het stellen met een onvervalst Frans toilet dat onder de stront zit… Sommige dingen veranderen nooit in Frankrijk, althans niet in streken als deze waar amper een toerist komt.

Net buiten het dorp staat Le Castel, het kasteel, eigenlijk een kasteelhoeve. Gebouwd met de rode steen die hier de dorpen kleurt. Kuiten liefhebbende honden bewaken hun territorium met verve; wij wagen ons niet te dicht bij le chateau

Vanaf dit kasteel volgen we onvervalste veldwegen waarlangs vele soorten veldbloemen bloeien en talloze vlinders fladderen. Af en toe kruisen we een beekje, en ja, in elk beekje stroomt water…


Eigenlijk vertellen de foto’s vandaag het verhaal. Geen spectaculaire dingen, gewoon puur platteland: la campagne pure. Af en toe horen we ergens een tractor brommen. We ontmoeten letterlijk niemand.

Na een pittige klim zoeken we lichtjes oververhit een plekje schaduw om te rusten en te eten. Dan volgen er ruim twee kilometer asfalt.


Iets voorbij het gehucht Le Joncas verlaten we het asfalt en lopen over een prachtige veldweg die over de kam gaat: mooie uitzichten aan beide zijden! Opeens hoor ik in een bosje brem naast de weg een enorm gekraak: een reebok maakt dat ie weg komt… Schitterend!

We dalen door een eikenbos af naar Le Gos en naderen Saint-Juéry. Het dorp is twee kerken rijk: een prachtige romaanse, in gebruik als concertruimte, en een uit 1905 – ook een mooitje.


Op de fiche rando die we gebruiken (met kaartje, routebeschrijving en informatie) staat dat we nog drie dingen moeten gaan bekijken. Daarvoor heb je wel de auto nodig. Nummer 1 is het dorp Ennous. Het heeft een slotgracht en een poort… Er staan vijftien huizen en een kerk, denk ik, maar het is de moeite waard!

Stop nummer 2 is het kasteel van Esplas. Helaas privé en niet goed zichtbaar, maar wat we te zien krijgen is erg mooi…

Nummer 3 is de XIIe-XIVe eeuwse chapel Notre Dame de la Lauzière. Die is niet zo bijzonder… Wat wél bijzonder is, is Le Cayla. Op de terugweg stoppen we er en klimmen door smalle straatjes het bergdorpje in.

Ook bij Saint-Michel de Castor maken we nog een fotostop, de kerk ligt nu mooi in het late middaglicht…

Zo meteen klinken er acht slagen van de kerkklok… Tijd om een flesje wijn op tafel te zetten, het stokbrood te breken, de tomaten uit de tuin van monsieur Assie te snijden en de kaas uit de koelkast te halen. Je vous souhaite une bonne soirée!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Vakantie. Bookmark de permalink .

Een reactie op La campagne pure

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s