Dunnerdale revisited

Vanuit onze woonkamer kijken we door het kleine raam uit op de flanken van Whin Rigg; de kam van deze berg ligt verscholen onder een deken van wolkenflarden. Op het raam ontwaar ik een regendruppel… Als ik mijn ontbijtbord afspoel kijk ik over de tuin uit, naar het zuiden en… naar een blauw uitspansel. En als ik dan de voordeur open (lens gericht op het westen), ziet het er zo uit:

Dunnerdale, here we come!

Alleen al de rit ernaartoe, over Birker Fell waar we eerder deze vakantie wandelden, is zó mooi… Het uitzicht dat je vanaf de weg over Birker Fell hebt op de hoge bergen is prachtig – en elke keer weer anders! Bij een van de stops ziet Els een vos, ze kan er mooie foto’s van maken!

We rijden Dunnerdale in en stellen vast dat onze eerdere observatie ‘bergen absoluut niet wolkenvrij’ ook hier geldt… We parkeren in Seathwaite, bij het kerkje dat we afgelopen zondag bezochten. Deze keer lopen we een tocht uit een wandelgidsje dat ik 20 jaar geleden kocht. Er is weinig veranderd in al die jaren, slechts op enkele plekken is de beschrijving niet meer accuraat.

We lopen stroomopwaarts, dus richting de wolken. Hoewel de weerberichten voorspellen (daar gaan we weer!) dat het steeds zonniger wordt, gebeurt het tegenovergestelde. Er staat ook een fris windje dus al gauw trek ik een extra laag aan, en die gaat niet meer uit… De eerste kilometers stijgen we door boerenland: prachtige boerderijen, schapen en lammetjes, muurtjes en stiles – en de nodige zompige paden…

Vanaf Tongue House gaan we door open fell country en wordt het ruiger, maar de afwisseling van de eerste kilometers blijft: om elk hoekje, achter elk muurtje, voorbij elke rotspunt verandert het uitzicht. We schieten niet op, de camera’s maken overuren…

We picknicken bij Birks Bridge, een oude packhorse bridge over een kloofje waar de River Duddon zich doorheen wurmt. Een schitterend plekje, we blijven er wel anderhalf uur hangen. Over het water scheren waterspreeuwen (dippers) die hun jongen voeren die ergens in een nest in een rotsspleet vlakbij de brug moeten zitten.

We vangen de terugtocht aan. We klimmen over een mooi pad naar Birks Farm en vandaar door Dunnerdale Forest naar een boerderij met de naam Grassguards.

Ons gidsje vermeldt dat de muurtjes voorbij Grassguards tot de mooiste van het hele Lake District worden gerekend – en daar kunnen wij ons iets bij voorstellen!

We lopen een tijdje hoog boven Dunnerdale voor we steil afdalen naar High Wallowbarrow, een mooie boerderij aan de voet van de Wallowbarrow Crag. Nu volgt een kilometer door frisgroen bos voor we terug zijn bij de auto… We kruisen de River Duddon nog een keer met een schitterende packhorse bridge.

We rijden terug naar Eskdale Green waar we willen gaan eten in de Bower House Inn maar daar is het zó druk dat we doorrijden naar Wasdale. We nemen eerst een kijkje bij Wastwater en stappen dan de rustige Screes Inn binnen waar we lekker eten bij een knappend haardvuur. Het bier is gebrouwen aan de overkant van de straat, in de andere pub die Netherwasdale (20 huizen) rijk is…

Again we had a Great Day!!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s