Ochtend

De straat van mijn moeder,
Waaruit ik geboren ben,
Waarin in driemaal heb gewoond,
21 – 35 – 37,
Een eeuwigheid geleden…

Door die straat loop ik
Het warme ochtendlicht
Strooit zijn gouden stralen
Over de straat van mijn moeder.

Ik loop tegen al dat licht in
Verblind haast ware het niet
Dat de kathedraaltoren zich ermee bemoeit,
Het gouden strooisel een weinig temperende.

Ik kom uit op het plein.

Voorbij het milieustraatje danst
Haast ritueel en midden op de weg
Een jongeman op zijn fiets.

De toren kijkt toe.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink .

Een reactie op Ochtend

  1. Je wordt er helemaal poëtisch van, mooi!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s