Wandelen op een eiland

Krijsende zeemeeuwen, de geur van de zee, een kille wind, de veerboot die komt binnenvaren. Dicht bij huis en toch een onvervalst vakantiegevoel!

Texel 01

De Dokter Wagemaker bracht ons zaterdagochtend naar Texel. Fred en Barney verkenden de westrand van Texel op het ritme van hun eigen stap. Voorheen werd het Texelpad genoemd, nu heet het deftig Streekpad Waddenwandelen (meer info op de website van Wandelnet).

Met het kaartje en de routebeschrijving van NS-wandeling Texel dag 1 in de hand, lopen we meteen weg van de drukte van de veerhaven. Het water van de Mokbaai klotst in alle rust tegen de verharde dijk aan. Hier en daar zijn kleine strandjes met bijna hagelwit zand. Verderop, als de dijk duinen wordt, schieten Texelse schapen (je weet wel, die met die lelijke koppen!) schichtig langs ons heen. Steeds dikker wordende wolkenslierten filteren het zonlicht van het landschap weg. Pech voor de fotograaf in ons…

Texel 02Texel 03

We lopen om de kwelders heen. Het grassige pad voert ons langs de Horstmeertjes. Overal wilgen en riet. Een vogelaar meldt dat de blauwborst in groten getale aanwezig is, maar wij zien hem niet. Net voor we afdalen naar het strand, nemen we een eerste rustpauze in de luwte van een duin. De eerste krentenbol smaakt heerlijk!

Texel 04

Het strand ligt er verlaten bij: de honderden meeuwen en tientallen bonte pieten hebben er vrij spel! Hier en daar zijn er heuse schelpenbanken. De stormen van het afgelopen jaar hebben de duinen tot steile muren geboetseerd…

Texel 06Texel 05

Met de wind in de rug lopen we ruim 3 km noordwaarts om dan via een steile strandopgang door mul zand weer de duinen in te ploeteren. Over heerlijke duinpaadjes lopen we richting het bos. Schotse hooglanders en paarden houden het landschap hier open. Een highlander kalf heeft zich op de een of andere manier onder een draad doorgewurmd en onderneemt nu vergeefse pogingen om weer bij zijn moeder te komen…

Texel 07

In de luwte van het bos zoeken we een plekje op om te rusten en de meegebrachte krentenbollen naar binnen te werken. Barney stelt vast dat Fred een stevig stukje snurkwerk levert als die een kwartiertje onder zeil gaat… Aan Barney het verzoek om dit niet wereldkundig te maken.

Even verderop genieten we van een kopje thee op het mooie terras van bospaviljoen ’t Turfveld. Na 100 m asfalt nemen we een zandpad dat ons langs de Bleekersvallei voert: hier stroomde vroeger helder kwelwater en legden de vrouwen de was in ’t zonnetje te bleken. Ingrijpen van mens en natuur hebben gemaakt dat er nu geen heldere duinrellen meer te bespeuren vallen…

Texel 08

We lopen verder. In de egaalgrijze lucht komt wat meer tekening en af en toe piept een schuw zonnestraaltje tussen twee dikke wolken door en tovert de prachtigste kleuren op het duinlandschap! De route, gemarkeerd door de geelrode streepjes van het streekpad, voert ons weer naar het strand.

Texel 09

In zuidelijke richting is er kilometers ver geen mens te bespeuren. Zo hebben we het graag: voor ons alleen. Wij moeten echter de neus naar ’t noorden richten, naar de strandopgang bij Paal 17 en Ecomare, waar wat volk op de been is en waar behalve horeca ook tientallen strandhuisjes staan. Van die laatste houdt de fotograaf wel!

Texel 10

Vanaf het parkeerterrein, dat aardig vol staat, lopen we door duin en bos naar De Koog, eindpunt van de wandeling en 21 stapkilometers verwijderd van ’t Horntje. In De Koog doen we ons tegoed aan een Skuumkoppe van de tap en laten we een lekker visje aanrukken. Om 17.21 vertrekt bus 28 en brengt ons gezwind naar de veerhaven. De Dokter Wagemaker vaart binnen, wij gaan aan boord. Het is er rustig. We zetten ons aan een tafeltje bij het raam. Zowel Fred als Barney voelen zich als vuurtorens gloeien. Zo’n dag op Texel doet je wat!

Texel 12

We gaan nog een keer terug om ons rondje Texel af te maken… Misschien al het komende najaar. Herfstkleuren en Texels bockbier: een aanlokkelijk perspectief, toch?

Texel 11

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Wandelen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Wandelen op een eiland

  1. der Rudie zegt:

    zo mooi beschreven, ik verwees naar je weblog, zo’n mooi verhaal te schrijven is mij niet gegeven.

  2. Nicole zegt:

    Mooi hoor en wat hadden jullie lekker weer. Volgende keer gaan wij ook mee, mits er minder kilometers worden gemaakt 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s