Heerlijk gelopen…

Rare jongens, die Hollanders…

Ik woonde nog maar net in Nederland, het provinciale Antwerpen had ik verruild voor wereldstad Rotterdam. Ik ben geschoold tot schoolmeester, en dus zette ik in Rotterdam mijn schoolmeesterscarrière verder.

Al de eerste dag dat ik inviel in een school in hartje stad, werden de cultuurverschillen me duidelijk. Kinderen die in de klas niet opletten, kregen in Antwerpen (en wijde omstreken, vermoed ik) een natte spons naar hun hoofd gegooid. De moeder van Remco vloog me na schooltijd aan en vond dat ik maar terug moest gaan naar dat k…tland van me. De directeur van de school kwam me ontzetten en onderhield me vervolgens vriendelijk edoch in niet mis te verstane bewoordingen over wat wél en wat niet geoorloofd is in een Rotterdams klaslokaal. Ik paste voortaan wel op!

Enkele weken later, op een andere school. Ik moest gym geven, iets dat ik nog nooit had gedaan, want in Antwerpen heb je daar vakleerkrachten voor. Tot mijn stomme verbazing moest je ook nog tien minuten over straat lopen, naar een gymzaal in de wijk. Ook dat had ik nog nooit meegemaakt, want elke Antwerpse basisschool heeft zijn eigen ‘turnzaal’ (mijn lagere school had zelfs haar eigen zwembad…).

Afijn, de kindertjes hadden zich omgekleed, ik had ze keurig op een rij in de gymzaal gezet en we gingen een warming up doen: rondjes lopen. De kinderen stapten met de klok mee om de zaal, en ik had afgesproken dat, als ik in mijn handen klapte, ze het tempo zouden opvoeren tot looppas. Ik klapte in mijn handen, en brulde tezelfdertijd het commando: “Lopen!” Dit riep verwarring op… “Meester, moeten we nou rennen of lopen!?” vroegen de kinderen.

Ik pas me aan… Sinds die gymles wandel ik niet meer, maar loop ik. Net als alle andere Nederlanders. Als ik het op een holletje zet, dan ren ik. En stappen? Dat doe ik af en toe, in de stad!

Wat ik je eigenlijk wilde vertellen: gisteren en vandaag heb ik heerlijk gelopen. Gisteren in de duinen, van Castricum naar Wijk aan zee, en vandaag een rondje Bilthovense landgoederen. Het zonnetje scheen, een stond een lekker windje en beide keren liep ik in goed gezelschap. Wat wil een mens nog meer… Een stukkie lopen, daar knap je van op! (En aan marathons rennen wil ik niet eens denken!)

Duinen bij CastricumBilthoven

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in stuureenfoto (v/h take-a-pic), Wandelen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Heerlijk gelopen…

  1. Sjannes zegt:

    Wat een mooi verhaal, toch wandel ik nog altijd liever dan dat ik loop.

  2. Juliette zegt:

    Ik heb dezelfde ervaringen hier in Holland maar dan als Limburger :-). Conclusie: ik ben n Belg ! Of voel me althans zo! En dat voelt niet verkeerd!! Limburgse scholen hebben/hadden ook vakleerkrachten btw. En hè VO ook. Engelse les in het Engels; Frans in t Frans en Duits in t Duits! Zo werkt dat! Holland ligt wat achter 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s